Hiçliğin kıyısında bir çapa
Gecenin en zifiri vaktinde, uykunun menzilinden çok uzaklarda, gözlerim tavanın görünmez bir noktasına mühürlenmişken göğsüme oturan o ağır sorunun altında eziliyorum. Seni, fırtınalarla dövülmüş bu ömrün tam orta yerine bir lütuf gibi indiren o sarsılmaz iradeye hangi dille, hangi duayla teşekkür etmeliyim İnsan, kendi eksikliklerinin ve zaaflarının cenderesinde
37
