Çocukluğumuzun eşiği
Bir zamanlar çocukluğumuzun bir kapısı vardı. Yetişkinler, çocuklar odaya girince susar ya da konuyu değiştirirdi. Bazı kitapları belli yaşa kadar okumaz, bazı filmleri izlemezdik. Bu bir sansür değil, bir terbiye düzeniydi. Her bilginin bir yaşı, her yaşın bir hazırlığı olduğuna dair sessiz bir toplumsal mutabakattı bu. Akıllı telefon o kapıyı menteşelerinden söküp attı.
11
