Sessiz çığlıklar
Bir ülkede insanlar susmaya bir sabahla başlamaz. Kimse kendine "artık konuşmayacağım" diye bir not bırakmaz. Suskunluk idari bir karar gibi işlemez, daha çok uzun bir bekleme salonunda öğrenilir.İnsan önce çağrılacağını sanır, sonra sıranın ilerlemediğini fark eder, ardından oturduğu sandalyeyi tanır ve en sonunda beklemenin kendisini doğal bir hâl gibi içselleştirir.
3
