Sessiz ama insanca...
İnsanın içinde bir ses vardır; bazen fısıltı gibi bazen gürültü gibi... Bir yanım sabrı, merhameti hatırlatırken; diğer yanım öfkeyi, hırsı, bencilliği dürter durur. O an anlıyorum ki insanın kalbi bir savaş meydanıdır.Tasavvuf bu savaşı "nefsi emmare" diye adlandırır. Freud başka bir dille "id" der. Farklı çağların, farklı coğrafyaların ortak haki
07.10.2025
143
