İnsan ne zaman seyirci olur Yalnızlık, yol ve farkındalık üzerine AHMET CAN KARAHASANOĞLU Ruhî yalnızlık arttıkça bilinçli boyun eğiş de arttı. Ve insanlar tepkisiz birer seyirciler ırkına dönüştü. Kendini arayan, derunundaki hac yolculuğuna çıkanlar yolda birçok aksaklıkla karşılaştı. Yılmadılar. Yol, her seferinde zuhûrata yeni sekanslar kattı. Y
24.01.2026
148
Yirmi bin lira kâğıt üzerinde yetiyor, hayatta yetmiyor AHMET CAN KARAHASANOĞLU Uzun yürüyüşlerin en güzel yanı, yaşlı, tanımadığınız bir adamla karşılaşmaktır. Yaşlılık, korkulacak biri olmayan insan hissi uyandırır. Gücü tükenmiş birinden büyük zarar gelmeyeceği düşüncesi olabilir bunun sebebi. Yine öyle uzun yürüyüşlerin durağı diye adlandırdığı
17.01.2026
119
Kesintisiz eğitim masalı: Köy okulları nasıl yok edildi AHMET CAN KARAHASANOĞLU Türkiye'nin en önemli sorunlarından biridir 8 yıllık eğitim. Bu sorun yeterince konuşulmadığı için içerden kanayan bir yara gibi... İç kanamalar çoğu zaman aniden öldürür. Büyük şehirlerden yüksek apartmanlardan bakıldığında kulağa hoş gelen kesintisiz eğitim gerçekten
10.01.2026
170
Kaçırılmadı mı, yakalandı mı Medya dilinin güçle imtihanıAhmet Can Karahasanoğlu Bazen gerçeği saklamanın en etkili yolu, doğru kelimeyi kullanmamaktır. Ama saklanan şeylerin bir anda daha yüksek bir sesle ortaya çıkması da kaidedendir. Güç ilişkilerinin tekeliyle şekillenen dünyanın en büyük mahareti de budur. Göz önündekini uzak, uzaktakini de ya
08.01.2026
115
Ölen bebek kutsal aile ve dilenciler AHMET CAN KARAHASANOĞLU Fatih'te yaşanan trajik olay, insanın içini yavaş yavaş karartan türden. Küçük bir bebek, yalnızca günler içinde açlık ve ihmal yüzünden hayatını kaybetti. 5 Kasım'da dünyaya geldiği, 7 Kasım'da 3,2 kilogram ağırlıkla taburcu edildiği, öldüğünde ise kilosunun yaklaşık 2 kiloya düştüğü ve
03.01.2026
134
Eşikler, gölgeler ve yüzleşmeler AHMET CAN KARAHASANOĞLU Her şey kapı eşiğinde başlar. İnsan ruhu, eşiğin ne tam içinde ne de tam dışında tekinsiz bir boşluktadır. Bir ayağınız içeride, diğeri dışarıdadır; tıpkı sallanan bir sarkaç gibi iki dünya arasında gidip gelirsiniz. Acıların içinde boğulma arzusu ile hedonist bir boşluğa sürüklenme isteği ar
27.12.2025
136
Hayatın dalına tutunmak AHMET CAN KARAHASANOĞLU Tolstoy, İtiraflarım adlı eserinde bir Şark hikâyesinden ilhamla, bozkırda yol alan talihsiz bir seyyahın ibret dolu serüvenini anlatır. Seyyah, azgın bir canavar tarafından kovalanmaktadır. Kaçmak için önüne çıkan kurumuş bir kuyuya atlar; fakat kuyunun dibinde bu kez onu yutmak için bekleyen bir ejd
20.12.2025
148
Mutlu hayat yoktur! AHMET CAN KARAHASANOĞLU Zamanı durma noktasına getiren uzun suskunlukların müntesipleri, içinde bulundukları ânı doğru okuyamaz; çünkü zaman, onların elinde ucu görünmeyen bir makaraya dönüşür. Oysa ömür kırılmış bir vazonun masada unutulmuş parçaları gibidir. Elini uzattığında kesiği hatırlarsın, güzelliğini değil. Ve genelde i
13.12.2025
122
Hüzün çağının felaketi AHMET CAN KARAHASANOĞLU Tolstoy mutsuzluğu tek cümlede özetlemişti: "İnsan, başkalarının gözünde iyi görünmek için kendinden ödün verir; işte mutsuzluğun kaynağı buradadır." Olgunlaşmamış insan fıtratı işte böyle muazzam bir ifadeyle özetlenir. Muhatabın tepkisine göre pozisyon aldıkça anlamsızlık artar, iç disiplin deforme o
06.12.2025
115
Ağca neden Papa'dan önce İznik'e gitti AHMET CAN KARAHASANOĞLU Anlaşılabilir tuhaflıklar ülkesindeyseniz hızlı yorumlayabilme kapasitesine sahip olmalısınız; aksi takdirde düş gücüne dair her şeyi berbat edebilirsiniz. Ağca'nın Papa'dan önce İznik'e gelmesi de bu türden bir tuhaflık. Anlaşılabilir tuhaflıklarda geçmişle buluşma takıntısı dikkat çek
29.11.2025
126
Yoksul ve onurlu babaların dramı AHMET CAN KARAHASANOĞLU Öyle anlar vardır ki kimse duymaz, ama derin acıların çığlıkları siren çalar. Bir yoksul babanın hayatıdır sadece o sirenin sesini duyan. Cebinde taşıdığı bozuk paraların miktarı kadardır umudu. İstanbul'un kenar mahallelerinde sabahın ilk ışıklarıyla evinden çıkar o baba. Çocuklarının uyku k
22.11.2025
146
Zeno'nun paradoksu gerçekte ne anlatıyor Ahmet Can Karahasanoğlu Şehir hep aynıdır; sadece içinden geçen yüzler değişiyor. Anlamın büyüsü değişiyor ve sürüklenme başlıyor. Bu, koşuşturmalı bir yarıştır. Tam o an düşünür insan Zeno'nun paradoksunu. Atılan ok, varacağı yere asla ulaşamaz. İşte bu koşuşturmalar, tıpkı Zeno'nun paradoksu gibi, hedefe v
15.11.2025
151
327
289
215
208
201
194
184
170
170
166
© 2025
