"Köyde herkesin dilinde iki isim vardı. Kara Hasan ve Uzun Veli... Bir öğle vaktiydi."Hatırama bugün de devam ediyorum. Bir gün küçük bir öğrenci çekinerek genç Basri öğretmenin yanına geldi:"Öğretmenim... Babam dedi ki... Okuyup adam olursan köyden kurtulursun..."Basri öğretmen diz çöküp çocuğun gözlerine baktı: "Hayır Hasan... İnsan köyden kurtulmaz. İnsan cehaletten kurtulur."
20
Kimi onu hiç görmedi. Kimi elini hiç sıkmadı. Ama ona yazılan mektuplar, evlerin en gizli çekmecelerinden çıkıp aynı adrese ulaştı...Güzin Abla adıyla markalaşmış bir köşe yazarından, Güzin Sayar'dan söz ediyoruz...1921'de Erenköy'deki görkemli bir köşkte doğdu. Varlıklı bir ailenin çocuğuydu. Daha üç yaşındayken babasını kaybetti. Ve bütün hayatı değişti. Annesi, küçük kızını alıp kendi ailesinin yanına döndü.
42
Yirmi altı yaşında bir anneydi. Kulağında kulaklık, önünde bebeğinin arabası vardı. Yaklaşan tramvayı fark ettiğinde artık kaçacak zaman kalmamıştı. O birkaç saniyede bir anne, çocuğunun hayatıyla kendi hayatı arasında seçim yapmak zorunda kaldı. Çocuğunu rayların dışına itti. Çocuğu kurtuldu ve yaşadı. Anne çocuğunu kurtarırken onu annesiz bırakmış kazada can vermişti. Bu haberi okurken yıllar öncesine gittim.
30
© 2025
