Dünyanın fotoğrafını, yaşını görüyorsun Selim Ali. Çok yaşlı, öldü ölüyor gayrı da hâlâ kavgacı, ırkçı, ölümüne de ölümden kaçan zamanlardayız.İnsanın insana köle olduğu... Adım başı muhabbetin ve yan yana, can cana durmanın ötelendiği... Çok zengin görünen ama fakir bir çağ... Dünya çok tantanalı, şamatalı, gürültülü vurdumduymaz... Bu cehalet, b
03.08.2024
215
Selim Ali, sözü olmayanların seslerini yüksek çıkardıklarını duyuyor musun Aslında bağıranların sesi duyulmaz. Artistik pozlar, hazlar, avazlar sazlar ortalığı alır.İsrafın saltanatı vardır orta yerde. Yiğit namıyla anılırken... namsız, imzasız, atsız, cansız asılsızların yiğitkahraman olduğu bir tünelden geçiyoruz. Işığı bulacağız diye bunca gidi
28.07.2024
217
Bilgin Abi diyor ki:Kendimizden çok başkalarıyla yatıp kalkıyoruz. Şimdi'den çok geçmiş ve gelecekle oyalanıyoruz. İçimizden çok dışımızla uğraşıyoruz. Her ân bir ayrılığı yaşadığımızı pek hissetmiyoruz. Nefeslerimizi duymadan yaşıyoruz nerdeyse. Uyuyup uyanıp "dünya" soluyoruz. Mevsimlerin devir teslim törenlerine ya hiç gitmiyoruz ya çok geç kal
27.07.2024
291
Ben sükûneti özledim. Kim kimi duyar bu gürültüde! Tam içime döneceğim sırada aklımı, kalbimi yerinden oynatanlara ne diyorsun Selim AliAnladık mı iyice; dünya çok kalabalık; insanlık çok tenha... Uçaklar, fabrikalar, yollar, okullar çok kalabalık ve bir o kadar tenha... Dünya ne zamandır kefenlenmiş ki zulümlere sessiz... Ölü dünyadan yardım bekli
21.07.2024
222
Yol nereye gidiyordu Yol ne demekti Hele "yolsuzluk" -ne dersen de- hiçbir yola sığmıyordu.Yolda olanların her ân yeni bir kimliğe büründüğünü de görüyordu Selim Ali. Her nefes her adım her bakış yeni bir kimlik diye düşündü. Her ân değişen bir âlem ve kendisinin kaç âlem olduğunu aynalarda görmeye başlayan bu genç adamın hayalleri de korkuları v
20.07.2024
203
Selim Ali, biliyor musun ne zaman kalemi elime alsam, bir korku ve bir sevinç alır beni. Korkarım; ya bir şey gelmezse diye Sevinirim; bir yerlere gidecek bu mektup kendimden başlayıpBilgin Abi'nin bu konuda ne söyleyeceğini merak etmez miyiz! Hele iş kalem, kelam olunca... Kalem... dedi Bilgin Abi, kalemm... bir müddet sustu. Az söyler; öz söyler
14.07.2024
227
Şehirler çığlık çığlığa can çekişiyordu. Bu; çılgınlığın, deliliğin, kendini kaybetmişliğin ötesinde bir şeydi. Ne çok şey anlamını yitirmişti!Suistimal... Suihtiyar... Suizan... Suikast... gibi kötülük fotoğrafları hayatımızla kol kolaydı. Gaflet; artık devasını çok az kişinin bulabildiği bir "hastalık" adıydı. Unutulan bir şey vardı. "Bir şey...
13.07.2024
239
Misafiriz Selim Ali misafir. Yolcunun yükü yeğni olmalıymış. Misafir yolcu demekO hancı; biz yolcu... O'ndan başka yolda olmayan ne var! Yerindeki ağır taşlar da yürüyor. Yıldızlar nereye Güneş, ay nereye Günlerim yürüdü gitti; nereye Saçlarım siyahtan beyaza yürüdü Selim Ali; istemesem de. Sevinçlerim birden hüzne döner yüzünü. En yakınlarım bir
07.07.2024
241
Sen kimsin Selim Ali, ha Kendini ne kadar tanıyorsun Tanıyor musun Kendinin ne kadar yakınında ve uzağındasınBilgin Abi en zorlu şey insanın kendisini tanıması diyerek soruların çok sert olduğunu mu imâ etmek istemişti! Bir öğretmenin bir gün çok iyi tanıdığı bir öğrencisine: "Sen kimsin" dediğini hatırladım bu vesileyle. Öyle ya herkes kendisine
06.07.2024
210
Selim Ali'nin sorularına cevap vermek için epey kitap devirmek gerekiyordu. Edebiyat nedir, diye bir soru sordu ki bu, insanlığın gelişinden bu yana cevabı hâlen devam eden bir soruydu.Bilgin Abi bu soru karşısında ayrı bir kulak kabarttı: "Edebiyat nedir" Biz de ona yöneldik. Bilgin Abi bir şeyler diyeceği zaman heyecanlanır, biraz kızarır, göz
30.06.2024
320
Dikkat ettin mi Selim Ali Bir yaşamak unuttuğumuz bir de ölüm!Zaten bu ikisi unutulunca oluyor ne oluyorsa. Yani insanlığın dışına çıkmak; bu ikisini unutmakla başlar, diye parantez açtı Bilgin Abi. (De... farkında değildik ki bu ikisini de unuttuğumuzun.) Hatırlayanlar insan oluyordu. İşte onlar teşekkür ve ibret kapısında duruyordu. Yoksa Yoksa
29.06.2024
226
Her şey bu kadar değişebilir miydiBin yılda olmuşlar, olacaklar bir yıla bazen bir aya, haftaya hattâ güne düştü müydü Hayaller bile bu kadar pörsümemiş, kirlenmemişti. Sokakların o eski mahremiyeti nerdeydi Caddelerin bu bitmeyen kalabalığı... nereye akıyor böyle Gürültü, patırtı... Büyük balıkların küçükleri yutuşu... Çizgisi değişmeyen hayatla
23.06.2024
217
776
472
467
459
387
357
321
320
317
314
© 2025
