Ünal Bolat

Türkiye

"Ölmediğini ailen biliyor mu"

"Çok şık giyinebilir yer içebilirim ama o zaman gerçek ortaya çıkar diye yapmıyorum"Hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum...-Sus Şair sus. Kimse duymasın. Bir çuval inciri berbat mı etmek istiyorsun. Yunmadık yok! Sefer Abi yok. "Memduh Abi" var, dedi...Derin derin birkaç nefes alıp ah, dedikten sonra anlatmaya devam etti:-Türkiye'ye gelmeden

Beni tanıyabildin mi

"Abi ben seni öldü biliyorum. Hatta birkaç kez mezarına bile gittim sana dua ettim."Üstünde eski, yırtık pırtık kirli bir elbise, uzamış ve ağarmış sakalıyla tipik bir dilenci gibi yanıma yaklaşmıştı. Tam elimi cebime atmıştım ki elimi tuttu:-Sakın sakın ha Şair! Ben dilenci değilim. İhtiyacın varsa ben sana yardım edeyim. Bak iyice bak gözlerime Ş

Dehliz

"Yağmura rağmen dili damağına yapışmıştı. Susamış olmalıydı ama suya değil, umuda!.."Gecenin zifirîkaranlığı şehrin üzerine kâbus gibi çökmüştü. Bardaktan boşalırcasına yağan yağmur bu silüeti daha da ürkütücü hâle getiriyordu. Issız sokaklardaki tek ses, yağmurun ve uğultuyla esen rüzgârın gürültüsüydü... Rüzgârla bir o yana bir bu yana savrulan a

İçindeki dostla yürümek...

"İnsan ömrünün uzun olduğunu düşünürdüm. Meğer göz açıp kapanıncaya kadarmış."Ne pahasına olursa olsun,iyiliğe devam edilmeli ama insan genelde bencildir, hasettir ve yanlış davranışlar içinde çok bulunur. İnsan içinden gelmeden fedakâr olmaya zorlanırsa çevresine ancak mutsuzluk sunar. Bu yüzden Herkes birbirine acı, öfke ve endişe veriyor.Buna na

Bir müdürün hikâyesi...

"İyilikten ve merhametten maraz doğar dedikleri konuya enteresan bir örnek hatıra..."Onunla ilk karşılaştığımızda üzerinde uzun bir ceket vardı. Buna ceket de denmez çünkü dizlere kadar iniyor. Kolları bileklerinden iki defa kıvrılmış ve kısaltılmış, omuzları iki taraftan 10'ar cm aşağı sarkmış eski mavi bir ceket. Belli ki birisi vermiş. Ama eski

Benim numaram niye yok

"Ben gerçeği öğrenene kadar, öğretmenim de babama karşılaştığında niyetini söyler"Çocukluğumu anlatmaya bugün de devam ediyorum...Öğretmen biraz sonra elinde bir defterle girdi içeri. Herkesle birlikte ben de ayağa kalktım. "Günaydın çocuklar" deyince, "Sağ ol!" diye bağırdık; hep birlikte.Sonra masasına geçip oturdu. Defterini açtı. "Yoklama yapal

Adı da onlardan, Gödene!..

"Büyüyünce ne olacaksın" dediklerinde "öğretmen" diyordum da gülüyorlardı...İkinci Dünya Savaşının tam ortalarında Antalya'ya bağlı Akseki ilçesinin 20 km batısındaTorosların göbeğinde dört yanı yüksek dağlarla çevrili kuş uçmaz kervan geçmez bir köyde doğmuşum. Romalılar döneminden kalma bir köy… Adı da onlardan… Gödene… Ne demekse!Ekilip dikilen

Dilinde ne varsa...

"İşimiz duvar örmek değil, kendimizi tamamlamaktır. Taş düşer ama doğru söz asla..."Bayram Usta'nın hayatını anlatmaya bugün de devam ediyorum...Günden güne kötüleşmiş ve nihayet yatağı ölüm döşeğine dönmüş. Herkes "Allah iki iyilikten birini versin" diye dua ediyormuş... Lakin enteresan bir şey yaşanmaya başlamış. Bayram Ustanın sekerâtü'l mevt hâ

Duvarcı Bayram Usta

"Taş aceleyi sevmez, harç da telaşı kaldırmaz. Her şey vaktinde olursa sağlam olur..."Bayram Usta, mahallemizinen tanınan duvar ustalarından biriydi. Elinden çıkan duvar eğrilmez, yaptığı işin harcı bir kere kurudu mu bir daha çözülmezdi. Taşları duvara dizerken, dilinde hep bir zikir olurdu. Her seferinde de şöyle derdi:"Duvarın doğruluğu taşta de

"O ulaşılmaz doktor benim!"

"Sığındığımız ev yol kenarında eski bir kulübe. Evde yaşlı bir kadın, bir de beşikte bebek vardı..."Bildiklerimizi ve gördüklerimizi ilahi maksadın önüne koymayalım. Beklentilerimiz de tevekkülümüzü bozar. Akıl sağlığımız arzularımızın ve hırslarımızın kontrolüne bağlı. Doğru ve iyi olanı bilmek, iyi insan olmak için yeterli değildir. Doğru ve iyiy