Ortaokul yılları.Bir çocuk var yanımda, adı Cüneyt. Tatlı biri. Biraz zeki, biraz asi. Babası subay ama bana daha çok bir öğretmen gibi; bir şeyler öğretiyor. Sınıfın içinden ama sanki sınıfın ötesinden biri.Bir gün yine okuldayız. Sıradayız. Öğretmen içeri giriyor: "Arama var," diyor.İlk Cüneyt'in çantasını karıştırıyor. İçinden kalınca bir zarf ç
29.06.2025
183
Derin analizler yapacak değilim. Uluslararası ilişkiler uzmanı değilim. Bu toprakların türküsünü söylemeye çalışan bir adamım sadece. Bu topraklarda yaşayan insanların ortak bir kaderi paylaştığına, mazlumların dayanışmasına inanırım.Topraklarımızda kaynakların yerli yerinde ve sağlam kullanılmadığını görüyorum. Başımı hafifçe soldan sağa çevirdiği
22.06.2025
114
Yolum bugün, rüzgârın sert estiği, bulutların ağır ağır göçtüğü yüksek dağlara vardı. Erciyes'e Zirvesi karla örtülü, sessizliğe gömülmüş heybetli Erciyes'in eteklerinde yalnız bir ağaçla karşılaştım.Erciyes'in kalbine yaslanmış, zamanla yoğrulmuş, suskun ama derin bir tanıktı sanki. Varlığı yalnızca Erciyes'in değil, zamanın da izlerini taşıyordu.
15.06.2025
152
Nerede bir evliya kabri varsa, orası Türk toprağıdır. Evliyası olmayan yerde Türk de yok demektir; eğer olsaydı, mutlaka içlerinden ya bir şehit ya bir ulu kişi çıkardı ve halkın gönüllerini kendi kabri üstünde birleştirirdi," der Erol Güngör.Yine bir Türk inanışına göre, evliyalar şehirlerin manevi sahibidir. Bir şehri ziyaret ettiğinizde önce evl
08.06.2025
168
"Seni gelecek diye sol yanımı boş koydum"Gesi bağları, yitirdiklerimizin yankısıdır. Unutulmuş bir sevdanın, gurbetin ve içten içe kanayan bir yaranın sesidir. Sözleriyle ağlatmaz yalnızca; bir ney ahenginde erimiş bir çağrı, sizi içinizden kavrayıp bir yere, uzak, renkli, bilinmez ve esrarlı bir diyara götürür.Ve orada, kendi yârini ararken bulurs
01.06.2025
128
"atma garip anam beni dağlar ardınakimseler yanmasın anam yansın derdime"Bu satırların yazarı Gesi bağlarında doğdu. Üzüm bağında, üzümlerin içine doğdu. Belki de o yüzden üzümü, "Kimseler yanmasın, anam yansın derdime"deki garipliği ve Türkiye'yi sevdi. "Sevgisi imandandır" diyerek bağrına bastı.Türkiye, üzüm tadında bir ülke Üzüm de, Türkiye de g
25.05.2025
135
Nasıl yazmalı, nasıl konuşmalı bu insanlık durumunu Derdimiz, insanlığımız, engelliliğimizSözün başında söylemek isterim: Fiziksel bir engeli olmayan insan, çoğu zaman hayata yukarıdan bakıyor. Sanki her şey yolundaymış gibi... Oysa "engel" dediğimiz şey, yalnızca bedende değil; bakışta, zihniyette ve kalpte de olabilir.Toplum olarak engelliliği bi
18.05.2025
234
İnsanın ilk terbiyesi ana rahminde başlar. Orada ne irade vardır ne de güç Her şey Allah'ın kudretiyle şekillenir. İlk mekânımız, ilk yakınlığımız, ilk sözleşmemiz annemizledir. Anne, her insanın geçtiği ilk cennettir.Allah, varlık kaynağımızdır; vazgeçilmezdir, biriciktir. Yaratılışın bir temsili olarak Allah, annemizi kendisine en yakın yere yerl
11.05.2025
143
Bazen kelimeler yetmez insana. Söylediklerimiz kulağımıza bile yabancı gelirken, kalbimize nasıl dokunsun Dilimizdeki kelam artık yüreğimizin sesi değil. Sözcüklerimiz ithal, dualarımız bile yabancı. Söz sahibini terk etti; anlam yolda kaldı. Bu topraklarda konuşmakla susmak arasında ince bir utanç var şimdi. Çünkü ne konuştuğumuz bize ait, ne de n
04.05.2025
147
Bazı ölümler sessizdir. Manşetlere çıkmaz, büyük kalabalıklar toplanmaz; şehirlerin gürültüsü arasında kaybolur gider. Ama o sessizlikte derin izler kalır. Türk düşünce dünyası, 24 Nisan 1983'te böyle bir sessizlikle sarsıldı. Henüz kırk beş yaşında aramızdan ayrılan Erol Güngör, yalnızca bir akademisyen değil, bir entelektüel önderdi. Onu anlamak,
27.04.2025
160
615
349
335
325
© 2025
