Ağzından helalliği, adaleti düşürmeyenler olabilir. Ama insanın asıl ölçüsü, başkasının emeği karşısındaki tutumunda belli olur. Bayram günleri belki de tam bu yüzden sadece kutlama değil, vicdanı yoklama zamanıdır. Bugün önümüze başarı diye sürülen bazı hikâyeleri yeniden düşünmek gerekiyor. ünkü her çalışkanlık anlatısının içinde yalnızca emek yo
23.03.2026
46
Bazı kelimeler vardır; yalnızca bir şeyi anlatmaz, insanlığın iç karanlığını da ele verir. "War" ve "savaş" böyle kelimeler. İki ayrı dilin içinden gelirler ama aynı yaraya dokunurlar. Biri Batı dillerinde kargaşanın, çekişmenin, altüst oluşun izini taşır; öteki bizim dilimizde karşı karşıya gelişin, çatışmanın, kimi yorumlara göre de doğrudan darb
16.03.2026
86
Başlığını Ataol Behramoğlu'nun aynı adlı şiirinden ödünç alıyorum. ünkü bazı sözler yalnızca şiirde kalmaz; bir gün gelir, çağın vicdanına dönüşür. Minab'dan gelen haber, insanın içine çöken türdendi. Bir ilkokul vuruldu. Yüz altmış sekiz kız çocuğu öldürüldü. Bir okulun vurulması, yalnızca bir binanın yıkılması değildir; o anda teneffüs de vurulur
09.03.2026
90
23 Şubat akşamı kendime küçük bir ödül verdim. Uzun zamandır ertelediğim o "iyi gelir" duygusunu, fazla büyütmeden, fazla gerekçelendirmeden... ankaya Sahne'nin yolunu tuttum. Şehrin kalabalığı üzerimden tam çekilmemişti; yine de insan bazen tam da o kalabalığın içinden bir kapı bulup içeri giriyor. Işıklar sönünce, günün gürültüsü bir süreliğine
02.03.2026
55
Bu ülkede bazı rakamlar çok terbiyeli. Ne zaman konuşsalar, hayat bizden daha düzenli görünür. Geçen hafta açıklanan Yaşam Memnuniyeti verilerine baktım. Kâğıt üstünde tablo düzgün: "Mutlu olduğunu" söyleyenlerin oranı 2024'te yüzde 49,6 iken 2025'te yüzde 53,3'e çıkmış. Ortalama yaşam memnuniyeti puanı ise 10 üzerinden 5,7'de kalmış. Aynı tabloda
23.02.2026
51
Geçmiş öyküleri karıştırırken Ganita Direnişi'ne rastladım. Bir şehir bir zamanlar buldozerin önüne dikilmiş; bugünse denize varmak için iki yolu aşmayı kader sanıyor. O gün "Ganita bizim nefes alanımızdır" diyen kalabalığın sesini, bugünün kornaları bastırıyor. Ve şimdi Trabzon'da yağmur damlası bile denize ulaşamadan kaybolup gidiyor. 1963 yazı.
16.02.2026
49
Bazen bir akşamüstü, günün kalabalığı çekilirken kitaplığın önünde duruyorum. Elim yine aynı raflara gidiyor: Shakespeare. ünkü bazı metinler var; zamanı aşmıyor, zamanı deliyor. Sahnede bir kral devriliyor, salonda biz kendi hayatımıza bakıyoruz: Ben bu hikâyenin neresindeyim Shakespeare'in sahnesinde taç var; bizim hayatta kravat. Dekor değişiyo
09.02.2026
42
115
90
86
82
68
66
65
62
61
© 2025
