Efsunlu bir dünya.Efsunlu dünya ve biz oraya düştük.Bir kadere doğru yol buluruz.Göremediğimiz bir rengi var bu yazgının. Göremediğimiz bir menzili var.İnsan aslında kör bir bilinçten öte bir şey değil. Bilincinin aydınlanması için bir ömrü heba etmesi gerekir.Ömrüm, heba edilecek şey miydin sen!Kurban verdik ey ömrüm. Fikirlerimizi, ruhlarımızı, s
11.08.2024
202
Akıyoruz, hiçbir yeri doldurmadan öylece akıp gidiyoruz. Bir ses, bir renk, bir merhabanın peşinde hikâyemizi arıyoruz.Dünyaya düştüğümüz yerde kendimizi arayıp duruyoruz. İnsan illaki kaybettiğini aramaz. Bazen kendinde eksik olanın, bazen kendinden olanın, bazen de bizzat kendinin arayıcısıdır.Peki ya sen Neyi kaybettin dostum Bir bütündün de par
04.08.2024
180
Geçiyor alnımızın ortasından derin bir gece, zaman alevlerin diliyle konuşuyor. Ortasında sekerek yaşayan insan yalnızlığı.Gece uzun, insan bu uzunlukta bile konuşamıyor toprağın dilinden. Bekleyeninin toprak olduğunu bildiği halde.Kalp deşmenin bir faydası yok. İnsan sadece sargıya alıyor kendindeki kırıklıkları. Hem yaralı kuşlar terk edemez göğü
28.07.2024
178
Erdoğan Cabbar Ağabey'e'Nerede bir evliya kabri varsa orası Türk toprağıdır. Evliyası olmayan yerde Türk de yok demektir; eğer olsaydı mutlaka içlerinden ya bir şehit, ya bir ulu kişi çıkardı ve halkın gönüllerini kendi kabri üstünde birleştirirdi,' der Erol Güngör. Yine bir Türk inanışına göre evliyalar şehirlerin sahibidir; bir şehri ziyaretinizd
21.07.2024
191
Bir yere aittir insan. Bir ülkeye, bir şehre, bir mahalleye Bir yere ait olmak, yaşadığın yeri benimsemek, içselleştirmek önemlidir. Çünkü insan yaşadığı yerden bakar dünyaya. Yaşadığı yere benzer.Yaşadığımız yer ile biz oluruz.Her biri diğerinden farklı, kendi rengi, kimliği olan şehirlerimiz nerede şimdi Bir şehirden diğerine geçerken, bir yıldız
14.07.2024
202
Bu bir veda mektubu mu, arz-ı hâl mi, derunumda açılan rahmet kapısı mı bilmiyorum.Dünya ile karşılaştığım ilk andan itibaren hayatın ne bir bağ ne bir can ne de tek başına ruh ile yaşanan bir şey olmadığını biliyorum. Bildiklerimin ve dahi bulduklarımın toplamının benim tüm varlığım kadar etmediğini de aşikâr bilen benim.Dünya Uğurlama ve uğurlanm
07.07.2024
213
Zamanın kendisidir insan. Kendi olmak için doğar, kendi olmak için ölür. Kendi olmak için geçer bu dünyadan.Zaman insandır. Olur ve biter. Kendi dünyasını, kendi zamanını kendi rüyasını görür ve uyanır.Herkes kendine ait olanla hemhâldir. Kendine ait olandan arar ve yol yürür.Zaman biraz da insan için seçilmiş en büyük kader ve keder...Ne sığacaktı
30.06.2024
202
Muhabbete düşülür. Ben de annemle düştüm. Benim annem güzeldir, tüm anneler gibi. Adı Ayşe. Annem 90 küsur yaşında. Okuma yazması neredeyse yok. Bir taraftan da bakkal işletiyor. Parmak hesabını seviyor. Gerçek hayatı seviyor. "Akkız'ın Dudu iki peşkir aldı birini getirecek." yazıyor bakkal defterinde. Müşterilere yazdırıyor çoğu zaman ne aldılarsa
23.06.2024
186
Ortaokul mezunu babam. 1940'lı yıllarda askerliğini yapmış. Cumhuriyet'in ortasında duruyor. Cumhuriyetimiz kadar garip miydi bilmiyorum. Ama bir garipti babam. Bu ülkenin garipliğini, asaletini temsil ederdi.Garipleri, delileri, çocukları ve yolcuları çok severdi. Onlarla dostluğunu dünya nimetlerine değişmezdi. Bir de toprağına aşkla bağlıydı. Al
16.06.2024
178
İnsan yeryüzüne düşünce başladı "düşünce." Önceki hayatında düşünmeye hiç ihtiyacı yoktu. Cennette yaşayıp gidecekti. Kevser şarabını kana kana içecek, miski amber kokusu içinde Rıdvan ağacının gölgesinde sürdürecekti bitimsiz ömrünü. Oysa şimdi yeryüzüne düşmüş ve ömür boyu düşünmeye mahkûm edilmiş olarak çilesini doldurmayı bekliyor.Gurbettedir a
09.06.2024
186
Ancak "Hey Allah'tan korkmaz, sana bana ölüm var" diyen "şey" götürebilirdi bizi hakikate.Bizim hakikatimiz varlığımızın anlamında gizlidir. Anlam ise bu toprakların çocuklarının hafızasında -hâlâ- unutulmuş değildir.Bunu da nereden çıkardım Çünkü sadece türkülerimize bakmak bile yetiyor. Çünkü türkülerimiz hayatlarımızdan bağımsız değil. Çünkü büt
02.06.2024
184
Kendi dünyamızı kurmaya çalışırken dünyanın yükünü yükleniyoruz. Yük ile azığımızı aynı gönülde taşıyalım istiyoruz. Olmazsa yaşayamam diye düşünüyoruz; dünyaya tam olarak sırtımızı dönemiyoruz.Tâ içimizden illa hû diyemiyoruz. Kendi yolumuza çıkamıyoruz. Bir yol vardır uzar gider içimize. Düştüm peşine, düşüverdim dünyaya.Bir ele çevirdim gönlümü,
26.05.2024
186
659
392
373
366
© 2025
