Böyle bir başlığın altında yıkılışlardan değil, en azından elde kalanlardan bahsetmek gerekir. Ama yıkılışlar haddini aştığından belki, Osmanlı şehri denince evvela İstanbul, sonra yıkılıp yitirilenler akla geliyor. "Gerçek olan etrafımızdaki her kayıptan sonra biraz daha yıkılışımızdır." demişti Orhan Okay. Haklıydı. Yıktığımız her şeyi kaybediyor
05.09.2026
56
İznik sükûnetinden payınızı alıp da Bursa yoluna düşmüşseniz, izi tozu, taşı toprağı tarih kokan bu şehirle bütünleşmenin zamanı gelmiştir. "Bursa'da Zaman"ın zamanı gelmiştir. Uğruna şiirler yazdıran şehirlerden biri Bursa da. İstanbul'un arkasına dizilmiş güzide şehirlerden... Şairliğiyle öne çıkmayan Tanpınar'ın belki de herkesle aşinalık bağı k
18.07.2026
98
Bir seyahat yazısının en zor yanı hakkı teslim etme endişesi sanırım. Seyahatin hakkını verebilseniz de yazıya aktarıp aktaramayacağınız meçhulle sınanır. Hep yazının, okumaları sınadığını düşünürüz. Okuduğunuz kelimelerse; yazma okumaları tefekkür etmenin ve idrakin bir yoludur. Ancak okumalar sadece yazarak sınanmıyor; temaşa ile de sınanıyor. Bi
27.06.2026
100
Birçoğumuz kendini bildi bileli onun tadını da bilir. Muhabbetin refakatçisidir... Lale siluetli cam bardak ise tadını ve kıvamını tamamlar. Muhabbetlere yarendir. Muhtevası ne olursa olsun her sohbete yakışır. Öyle olmasaydı, memleketin her "köşe başında" bir çay ocağı, kıraathane ve çay bahçesi olmasını açıklamak mümkün olmazdı. Bu mekânlarda içe
30.05.2026
79
Edebiyatımızın çok yakın geçmişe kadar savaş hassasiyetinden büyük ölçüde mahrum oluşunun ve savaş edebiyatı alanında yüzlerce eser sayamamamızın sebebi, hiç şüphesiz şair, yazar ve aydın kesimin savaş mahallerinden uzak olmasıydı. Süleyman Nazif'in bu konu ile ilgili şöyle bir cümlesi var: "...Biz bu harp ile yalnız bi-emsâl vilâyetlerimizi ve mil
23.05.2026
180
Modern zamanlardan bu yana, savaşların insanlık dimağında bıraktığı izler, meydana getirdiği fizikî yıkımla eşdeğer. Savaş, meydanlarda yaşanmıyor artık. Cepheler giderek azalıyor. Normal hayat akışını ve sıradanlığı hedef alıyor düşman. Dünyadan bihaber çocukların canını yakmanın, hayatta kalmaktan başka derdi olmayan insanları göçe zorlamanın ve
02.05.2026
97
Tolstoy gibi dertli yazarlar yokken, savaşların matematikleştiği çağda edebiyatımız neden sessiz kalıyor?
25.04.2026
104
Dünya gözümüz acıdan kirlenirken, teslimiyet ve şükür içinde yaşayan eski İstanbul'u kaybettik—peki sadece zamanı mı suçlamalıyız?
18.04.2026
156
Kırlangıçların dönüşü baharın değil, hayatın döngüsel doğasının metaforu: peki insanlar da doğanın bu uyarışını dinleyip kendi dönüşlerine başlayabiliyor mu?
04.04.2026
109
Ramazan günlerinde sadece yeme ve uyku alışkanlığımız dahi modern insanınkinden bariz biçimde ayrışınca, prensipleri yeniden yontulmuş gibi duran bir hayatın içinde buluyoruz kendimizi. İlâhî nizama biraz daha yaklaşıp fıtratımıza uyak yaşamaya başlıyoruz. Hayatlarımızın tek biçim standartlarını kırıp mekanik sisteme gedik açıyoruz. Hafifliyoruz bö
14.03.2026
136
Şu cümleler, "fecirsizliğimize" yazılmış müthiş bir anlatımdır. Fecrin nimetlerinin Batılılaşma uğruna hor görülüşüne, unutuluşuna dair bir mersiyedir âdeta: "... fecir saati, Müslüman için rüyasız bir uykunun sonu ve yıkanma, ibadet, neş'e ve ümidin başlangıcıdır. Müslüman yüzü, kuş sesleri ve çiçek kokuları gibi fecrin en güzel tecellilerindendir
07.03.2026
128
Bir İstanbul hatırası: Şehrin merkezî duraklarından birindeyim. Hayatın çeşitlemesini solumak için isabetli bir nokta. Fakat öyle gözlerimi yerinden kımıldatacak, dikkatimi harekete geçirecek bir şey yok. Yılgınlık var asfaltta... Zaten hep öylesinelikler içinden çıkmıyor mu kıyı köşe hikâyeleri Yahut sinmiyor mu demeliyim Evet, siniyor. Hız çağınd
28.02.2026
188
276
236
219
211
207
207
202
188
182
180
© 2025
