Abdüllatif Uyan

Abdüllatif Uyan

Türkiye
Yaşam / Din 677 yazı 1 takipçi

"Estağfirullah, biz yemek seçmeyiz..."

Anadolu evliyâsındanMustafa Emîn Ağa, lokmasına çok dikkat eder, helâlden yerdi mutlaka.Bir gün kendini bilmez biri,aklı sıra imtihana yeltendibu "Hak dostu"nu.Evine dâvet etti.Yemek ziyâfetine.Gûya haram parayla hazırladığı yemeği yedirecekti ona.Emîn Ağa dâveti kabul etti.Ve gelip oturdu sofraya.Ev sâhibi iltifat edip;"Buyurun hocam. Kusûrumuza b

"Yanlış düşünüyorsun evlâdım!.."

Anadolu velîlerindenMustafa Emîn Ağa'nın talebesinden biri, bir gün izin alıp köyüne gitti.Ancak orada şeytanmusallat oldu gence.Vesveseler verdi.O da buna aldandı.Ve kendi kendine;"Sahi ben, niçin bir hocaya tâbi olup tıkıldım şu medreseye. Burada ilim öğrenip de ne yapacağım Boş ver, köyüme gelmişken bir daha dönmeyeyim. Burada keyfimce yaşarım..

"Ben âlim olmak istiyorum anne"

Edremit'in hâkim bir tepesinde medfun bulunanŞipşip Dede, henüz on yaşlarında bir çocuk iken, câmiye gitti bir gün.Câmi bahçesinde oturmuş sohbet eden yaşlı Müslümanları gördü orada. Bu nûr yüzlü insanlar, ilim öğrenmenin fazîletinden bahsediyorlardı. Merak edip kulak kabarttı.O sözleri hoşuna gitti.Hele bir cümlesi kalbine işledi âdeta.O cümleyi t

"Sen henüz yenisin evladım!"

Yemen'de yetişen velîlerdenEbû Bekr Es-Sekkafhazretleri; Terîm'de doğdu. 1427 senesinde aynı yerde vefât etti.Medresede okurken hocasını çok sever, onun rızâsını almaya çalışırdı her fırsatta.Bir gün hocası talebelere;"Çocuklar, bugün benim şöyle şöyle bir işim var. Bunu kim hâlledebilir içinizde"diye sordu.Kimseden ses çıkmadı.Yalnız bu ayağa fırl

"Onun ilâcı bizdedir!.."

Yemen'de yetişen velîlerdenEbû Bekr bin Sâlim Ayderushazretleri, Terîm'de doğdu. Hadramût köylerinden birinde vefât etti.Ancak hasetçi biri, aleyhindeçalışıyordu bu Hak dostunun.Gıybetini yapardı ötede beride. Hattâ bir gün bu zâtı sevenleri çağırıp;"Sizin o çok sevdiğiniz hoca, bozuk bir kişidir"dedi.Adamlar şaşırdılar:"Bozuk mu dedin""Evet, bozuk

"Son nefesimi onun yanında vereyim"

Edremit evliyâsındanSomuncuDede'nin "rahmetullahi aleyh" çok sevdiği bir kimse vardı ki, adamcağız hastalandı bir gün.Ve gittikçe arttı hastalık.Meğer ölüm hastalığıymış.O gece ağırlaştı iyice.Artık son nefeslerini veriyordu ki, güçlükle mırıldandı:"Bana onu çağırın!"Oğlu sordu:"Kimi çağıralım baba""Somuncu Dede'yi çağırın. Son nefesimi onun yanınd

"Ölüncebeni oraya defnedersiniz"

Edremit'te yetişen velîlerdenSomuncu Dede"rahmetullahi aleyh", bir gün bir talebesini alıp dergâhın yanındaki fidanlığa gitti.Birlikte fidanları buduyorlardı ki,bir ara o gence;"Bak evlâdım!.. Şu yan sürgünleri görüyor musun, işte bunları budamak lâzım"buyurdu.Talebe sordu:"Neden hocam"Cevâbında;"Bunlar budanırsa fidanlar daha çabuk büyür ve daha ç

"Din kardeşinize yardım edin!"

Bağdat'ta yetişen velîlerdenEbû Bekr bin Sa'danhazretlerinin sevdiklerinden birinin hanımı, bir gece rüyâda gördü bu zâtı.Evleriniteşrîf etmiş ve"Karnım çok aç. Bir sofra kurun da yemek yiyelim!"buyurmuştu.O kadın da, sabahleyinanlattı bu rüyâyı beyine.O da çok sevinip;"Hayırdır inşallah" dedi. "Yoksabizim evimi teşrîf edecekler"Hanım;"Neden olması

"En büyük kerâmet,istikâmettir!"

Edremit velîlerinden olan Sağma Dede, kalp gözü açık, mübârek bir evliyâ zât idi.Şöyle ki;Bir gün bir sevdiğini ziyârete gitti. Evde başkaları da vardı.Ancak içlerinden biri, bu zâtın evliyâdan olduğuna pek inanmıyordu.Kötü biliyordu.Kendi kendine;"Bu zâta evliyâ diyorlar. Ama bir kerâmetini görmeden inanmam"diye düşündü...O sırada ev sâhibi şerbet

"Ben bilirim demek ne kadar çirkindir!"

Edremit toprağını nurlandıran velîlerdenSağma Dede'nin vefat şekli enteresandır.Şöyle ki;Ömrünün son gününde namaza durdu odasında. Az sonra hanımı girdi odaya.Bir şey soracaktı.Ancak girdiği zamannamazda gördü onu.Çıkıp, bir saat sonra tekrar girdi. Ama yine namazdaydı.Kendi kendine;"Allah Allah!.. Hiç böyle uzun namaz kılmazdı" dedi.Birkaç defâ g

Büyükler imtihan edilmez!

Tus, yâni Meşhed şehrinde yaşayan velîlerdenEbû Bekr-i Nessachazretleri, Meşhed şehrinde doğdu. Aynı yerde vefât etti.Bu zâtın zamânında bir "hoca" vardı ki, kötü olarak tanıyordu bu Allah dostu olan velî zâtı.Başkalarına aldanmıştı.Bir gün kendi kendine;"Gideyim, şu kimseye bâzı dînî suâller sorup imtihan edeyim. Hem öyle zor şeyler sorayım ki, bi

"Üzülmeyin, sevinin çocuklar!"

Kuhistan'da yetişen velîlerdenEbû Bekr-i Kisâîhazretlerinin dergâhı her gün dolup taşardı.Ancak zamanla dar geldi dergâh. Genişletmek istedi mübârek. Ama şu işe bakın ki, dergâhın iki yanındaki evlerde oturan kimseler, kıymetini bilmiyorlardı bu zâtın.Satmadılar evlerini...Büyük velî, çok para teklîf etti. Yine râzı edemedi. Talebeler geldiler hoca