Bütün Risale-i Nur talebelerinin aynı çatı altında toplanması, maddi- manevi gücün aynı noktada temerküzü Risale-i Nur hizmeti adına en hayati mesele olarak kabul edilmelidir. Bu noktada rehber İhlas ve Uhuvvet Risaleleridir. Bu iki risale sık sık okunarak birlik, beraberlik ve dayanışma vurgulanmalı, meşrep farklılığından kaynaklanan ihtilaf ve tefrikaya götürücü her türlü eylem ve düşünceye set çekilmelidir.

Bediüzzaman Hazretlerinin talebelerine yazdığı birlik- beraberlik içerikli mektuplar bir araya getirilerek sık sık okunmalıdır.

Model topluluk anlamında merkez cemaat yapısı gözden geçirilmeli, yapılması gereken revizelerle yeniden hayata geçirilmelidir. Merkez cemaat yapılanmasında daha önce tefrika deneyimi yaşamamış, kimseye gücenmemiş ve kimseyi bu konuda gücendirmemiş fertler tercih edilmeli, yeni, cedit, safi bir kadro oluşturulmalıdır.

Bu yeni oluşum, bütün insanlığı hedef alan bir vizyona sahip kılınmalıdır. Cemaat olmayı gaye ve hedef edinmekten arındırılmalı, cemaat olmayı da manayı harfiyle okumalı, her yeri ve herkesi aidiyetine dahil etme sorumluluğu taşımalıdır. Bu hedef ve gayeye götürücü her meşru vesile ve vasıta kullanılmalı, dar kalıba hapsedici düşünce ve davranışlardan uzak durulmalıdır.

Sürekli hedef büyüterek hareket zinde tutulmalı, birlikteki her ferdin mutlaka bir sorumluluk alanı olmalıdır.

Fertler arası rabıtada hem duygusal yan hem de akli taraf sürekli göz önünde bulundurulmalı, uhuvvet ve muhabbetin cazibe gücünden hizmet adına azami ölçüde istifade edilmelidir.

Fertler arası diyaloglarda mücerret ismin yanında "kardeş"