Beşiktaş, Antalya karşısında fırtına gibi başlayıp büyük yıldızı Orkun'la golü bulunca maçın havası, suyu, tadı değişti. Topu alanın kaleye gittiği bir manzara vardı karşımızda. Art arda füzelerin atıldığı ABD-İran savaşı gibi bir şey... Durum 2-0, "Artık maç koptu kopacak" diyorsun; paaat, Antalya bir füze yolluyor... "Ha şimdi Beşiktaş yandı, Antalya bir gol daha bulursa puan kaybı kaçınılmaz" diye düşünmeye başladığın anda Beşiktaş üçüncüyü atıyor. Sonra Antalya bir daha umutlanıyor ve Kartal son pençeyi vuruyor. Futbol muhteşem değildi ama altı güzel golü bir arada izlemek harikaydı. Kaç maçta böyle bir güzellik çıkar ki karşınıza

Orkun attı, attırdı. Sergen Yalçın'ın "yabancının yabancısı" gözüyle baktığı Jota Silva, hem sol kanadı koridor yaptı, hem ilk golü hazırladı, hem de golünü attı... Sonra mı Sonra Sergen Hoca ona yine kement attı!.. Ben şaşırdım. Jota benden daha çok şaşırdı. Sempatikliği golcülüğünün çok önünde olan Oh iki gol attı; ikincisi hiç kolay değildi. İyi takip etti, kaleciden kurtuldu ve neredeyse sıfır açıdan, üstelik kale içinde bir Antalyalı varken topu ağlara göndermeyi başardı. Aferin Koreli, seviliyorsun. Derbiyi son saniye penaltısıyla kaybeden Kartal için bu galibiyet moral oldu. Asllani'yi kesip Kartal'ı o bölgede oynatan Sergen Yalçın, sanki Agbadou'ya da penaltı cezası kesmiş. Tribünler boş gibiydi... Beşiktaş'ta özel olarak izleyici çeken tek isim Orkun. Yani diğer "yıldızlar" yıldız değil; yıldız gibi parlamıyorlar. O zaman oyunu parlatacaksın ki taraftar gelsin. Skorlar da böyle parlak olmalı.