Bazı vakitler, yılların ve ayların içerisinde mümtazdır, muhteremdir; sürurludur, sevinçlidir. Elhamdülillah, geçtiğimiz Pazar günü de böyle müstesna bir vakti, senede bir defa da olsa yaşadık, şahit olduk...

Bediüzzaman Said Nursî'nin vefatının sene-i devriyesi münasebetiyle; başta Efendimiz Muhammed Mustafa (asm) olmak üzere manevî mertebelerde yer almış İslâm büyüklerine, şehitlerimize ve Bediüzzaman Said Nursî ile onun iman, Kur'ân ve İslâmiyet hizmetlerindeki nurlu talebelerine ithaf edilmek üzere Bursa Ulu Camii'nde okunan hatimlerin duaları yapıldı, Mevlid-i Şerif tilâvet edildi, bağışlandı... Rabbim kabul eylesin...

Anadolu'nun dört bir yanından büyük bir heyecan, şevk, ümit ve aşkla gelen Risale-i Nur talebeleri; üstadları Bediüzzaman'ı dualarla, hayırlarla ve hasretle yâd ederken, bu manevî iklimde bulunan her bir mü'min de kalbinde nice hakikatleri sessizce fısıldıyordu...

Bu fısıltılar; farklı beldelerden gelen müminlerin bir, beraber ve ittihat içerisinde sergiledikleri uhuvvet, ihlas ve sadakatin adeta canlı bir tezahürüydü...

Elbette bu zamanda Müslümanlara, mü'minlere ve muvahhid olan Risale-i Nur talebelerine en çok lazım ve elzem olan; uhuvvet ve ihlaslarını muhafaza etmek, bunları yaşayarak devam ettirmektir...

İnşallah Bursa'nın manevî havasında, üstatları ve Nur kardeşleri için Anadolu'nun bağrından kopup gelen fedakârların ortaya koyduğu uhuvvet, ihlas, tesanüt ve hizmet-i imaniye ve Kur'âniye sadakati; Bursa dönüşünde de gittikleri mahallerde aynı şuurla devam eder, yaşanır ve inkişaf eder...