Yaklaşık 20 yıl olmuş; "üstadım" diyordu. Üstat kendisiydi. Ama alışmıştım. Uydurulmuş davada serbest kaldığında ironik üslubuyla, "Üstadım yediğimiz yemekleri sordular, beni tutuklattın" dediğinde aynı biçimde yanıtlamıştım: "Sayemde serbest kaldın hocam(!)"

Sonraları sansürcüsü oldum! Nasıl mı Kitapları basılmadan okuyordum. Önsözlerde "Üstat dostumuz"dum. Dostluğu gururumdur, onurumdur.

Kabataş Lisesi'nden arkadaşı, Cumhuriyetimizin başsavcısı Sabih Kanadoğlu ile onu yıllar sonra buluşturmuştuk. Lise arkadaşına, "Biz devletten geliyoruz" sözünü sürekli yineleyen düşünür hoca, devlete gösterilen saygıyı gösteriyordu.

"Büyük Paşa'ın yerine" dediğinde Atatürk Orman iftliği'ne gideceğimizi anlardım. "Büyük Paşa", büyük kurtarıcı Mustafa Kemal Paşa'ydı. Son tutuklanmalarından sonra bir aktör çok sevinmişti; ben de çok öfkelenmiştim. Söylediğimde gülümsemiş, sakinliğini korumuştu. Kendisine saldıranlar için bile "tutuklanma" istemezdi; tanığım.

'DEVRİM MARŞI SÖYLERCESİNE...'

Orta Doğu Teknik Üniversitesi'ne giderdik; Vişnelik'te genç resimleri görür, bakarken duygulanırdı; devrimi onlarla yapacağını düşünürdü, dalardı.

Carmina Burana ve Bolero'yu dinlemeyi severdi; dinletirdim. Tatil yerinde yurttaşlarla Onuncu Yıl Marşı'nı elde bayrak söylemişti, devrim marşı söylercesine!

"İktidar" isteyen önde gelen aydınlardandı. Forum dergisi için "Kemalizm tam uygulanmasıyla sosyalizme kapıyı sıkıca kapatacağı" değerlendirmesini yapmıştı. Ona göre Yön, "Kemalizmin tam uygulanmasıyla sosyalizme bir kapı açmak" istiyordu. Yön'ün çıkışında imzası vardı. "Yön"cü müydü Kucaklıyor ve daha fazlasını istiyordu. "Kemalizmin aşkın düşünürünün" ardından Cumhuriyet'te "Devrimci Doğan"ı yazmıştı; kendisini yalnız hissediyordu.