Yazar, Gazze'deki çatışmalarda çocuklarını kaybetmiş bir annenin hikâyesini anlatarak, yaşanan insani trajedinin boyutunu göstermek istemektedir. Bu anlatımı, rahat koşullarda yaşayan toplumların vicdani sorumluluğunu hatırlatmak için kullanmaktadır. Ancak yazının merkezi iddiası—acının tanıklığının bireysel erdemin yetersizliğini—gerçekten midir, yoksa bu, başka türlü bir toplumsal ve siyasi katılımı mı gerektirir?
KAHİRE
Rania 31 yıllık ömrüne o kadar acı sığdırmış ki ayet-i kerimede işaret edilen dağların bu yükü neden istemediğini bir kez daha anlıyorsunuz. Oysa Rania sanki sıradan bir hikâye anlatır gibi başından geçenleri sıraladıkça nereye bakacağınızı, nasıl tepki vereceğinizi şaşırıyorsunuz.
Eşi Ahmet, 47 ay terörist İsrail'in hapishanelerinde işkence görmüş. "Girdiğinde nazik bir adamdı, çıktığında ne biz onu tanıyabildik ne de o bizi hatırladı. İşgalcilerin işkencesi, onu aklını yitirmiş, kendi adını bile bilmeyen bir bebek yaptı" diye tarif ediyor.
Rania'nın İsrail'in işkencesi sonucu akli dengesini yitiren eşi Ahmet.
Rania, ilk bebeğini kucağına aldığında 19 yaşındaymış. Mira bebek, işgalci katiller tarafından öldürüldüğünde ise iki haftalıkmış. Geçtiğimiz hafta işgalcilerin bacaklarında sigara söndürdüğü Kerim bebeği veya kuvözdeki bebekleri ölüme nasıl terk ettiklerini biliyordum. Fakat bu acının kanlı canlı şahidi ve muhatabı bir anneyi dinlemenin ağırlığını size tarif edemem.
"Aylarca şokta kaldım, kabullenemedim. Hayallerimizi paramparça ettiler ve onları en korkunç şekillerde, acımasızca öldürdüler" diyor Rania.
Sonra yine çocukları olmuş. Oğlu Ömer şu anda 9, kızı Jude 4 yaşında. Rania, şimdi oğlu ve kızıyla birlikte hayata tutunmaya çalışıyor. Bana Jude'un fotoğraflarını gönderirken şöyle bir not düşmüş: "Onun en güzel göründüğü anların fotoğrafını çekiyorum ki kalbim onun için daha fazla acımasın."
Yaklaşık üç yıl önce Gazze'de bulundukları yer bombalamadan ötürü yıkılmış. Birçok kayıp vermişler. Oğlu yaralanmış, Jude enkazdan kurtarılmış. İki haftalık bebeğini kaybetmiş bir annenin, tekrar çocuklarıyla imtihanını tahayyül edebiliyor musunuz..

5