19 Yazar, çocukların kariyer hayallerinde din görevliliğinin neden yer bulamadığını sorgulamakta; bunu din hocalarının toplumsal algısının dar kapsamı, meslekle ilgili prestij ve gelir açığı ile ilişkilendirmektedir. Temel iddiası, din görevlileri ve Diyanet İşleri Başkanlığı'nın çocuklara bu mesleğin sosyal ve kültürel değerini daha etkin bir şekilde anlatması gerektiğidir. Ancak yazar, bu algı değişiminin sadece tanıtım ve yakınlaşma kampanyalarıyla mı yoksa meslektin kendisindeki yapısal sorunlarla mı ilgili olduğunu net olarak ele almıyor mu?
Bazen çocuklara "Büyüyünce ne olmak istiyorsun" diye sorarız. Minik dudaklar genellikle doktor, polis, mühendis, pilot, öğretmen, diş doktoru, bilgisayar mühendisi, hatta televizyoncu gibi meslekleri söyler. Bu cevaplardan sonra aklımıza şu soru takılabilir: Çocuklar neden "İmam olacağım" demez
Hiç düşünüldü mü acaba Bu sorunun altında yatan sebepler nelerdir
İlk olarak, toplumsal algıdan başlayabiliriz. Din görevlileri, yani halkın tabiriyle 'hocalar', maalesef zaman zaman bir meslek grubundan çok toplumsal bir şablonun içine sıkıştırılıyor. Onlar sadece namaz kıldıran, hutbe okuyan ya da dinî nikahı kıyan bireyler olarak algılanabiliyor. Oysa bir 'hoca', dinin rehberliğine ek olarak öğreticidir, düşünce lideridir, insanlara yol gösteren bir şahsiyettir. Ancak bu özellikler yeterince aktarılamadığından çocukların zihninde 'hoca' olmak, yeterince çekici bir kariyer hedefi olarak belirmiyor.
Bir diğer sebep de hocalık mesleğinin bir profesyonel kariyerden ziyade kutsal bir görev olarak algılanması. Bu algı, şüphesiz ki doğru bir boyut barındırıyor; fakat modern toplumlarda meslekler sadece kutsiyetle değil, aynı zamanda prestij ve gelir gibi maddi ölçütlerle de değerlendiriliyor. Bu nedenle, çocukların hayal dünyasında hocalığın yerine pilot ya da mühendislik ve bilgisayar yazılımcılığı daha çok yer bulabiliyor.
Bir başka mesele de din görevlileri, çocuklarla yeterince yakın temas kurabiliyor mu Onlara ilham verebiliyor mu Sorularımızın cevabı olumluysa, bu neden çocukların cevaplarına yansımıyor Bu noktayı sorgulamak önemli. Belki de din görevlileri, çocuklara daha fazla yakınlaşmalı, onlara hayallerine dokunabilecekleri örnekler sunmalı. Dinin ahlâkî boyutunun ötesinde, sosyal bir meslek olarak din görevliliğinin önemi anlatılmalı.
Elbette mesele sadece din görevlileriyle de sınırlı değil. Bu durum, bir toplumun geleceğine dair ne tür meslekleri öne çıkardığı ve hangi meslekleri geride bıraktığıyla ilgili. Bugün bir çocuğa "Büyüyünce ne olmak istiyorsun" diye sorduğunuzda aldığınız cevaplar, aslında yarının dünyasının hangi önceliklere sahip olacağına dair ipuçları da verir.