Ve caminin yıkılan şadırvanı yeniden onarılır. Ve o şadırvandan âb-ı hayat daha canlı akar. Kim bilir belki o su, daha nice umutsuzluktan ne yapacağını şaşırmış elleri de tutar, insanları da kurtarır.

Ve insanın insana köle, kul olmasını reddeden ezan camilerden daha gür yükselir. İşte bütün dünyanın gözü önünde denendi: Müslümanların en güvenli, en sağlam sığınakları camilerdir.

Camiler, Müslümanları ölümsüzlüğün bağrına basan ruhun aydınlık ülkeleridir.

Allah'a teslim olmuş gencin uzanmış boynunu bıçak kesmedi. Hazreti İsmail'in bu teslimiyetine bıçak teslim oldu. Ve işte teslim olmuş ruhların camisine bomba tesir etmedi.

Ben, şimdi Batı'ya karşı vakarla göğsünü germiş olan Hisar Camiini gülümserken görüyorum.

Birinci Cihan Savaşından kalma bir bomba mı bu Ne kadar gecikmiş bir bomba bu!

Veya saat ve zamanın ne kadar erken bir vakte ayarlanışıdır bu.

Ezana ayarlanmış bir vaktin ve bir saatin parazitle bozulması ne mümkün. Radyolar parazitle susturulabilir, ezanın susturulması ne mümkün.

Su, ateş, toprak ve kasırga, vaktiyle bu vadide imtihanlarını verdiler ve hepsi Hazreti Musa'nın mucizesine teslim olan büyücüler gibi İslâm'a teslim oldular. Büyücülerin civalı değneğine benzeyen bombanın önünde Hisar Camii Hazreti Musa'nın asası olduğunu ispat etti.

Gören gözler için, Cami, Nuh'un gemisi, Hazreti Musa'nın asası, Hazreti İsa'nın sofrası ve en büyük peygamber Peygamberimizin korunmuş mağarası olduğunu ispat etti.

Gece bitti. Sabah başladı. Ezan okundu. Cami kurtuldu. İmanın önünde teknik yenildi.

Yaşlanmış camilerin içinden genç ve dipdiri camiler çıktı.

Ve camilerden yeni, dipdiri İslâm gençleri gözüktü.

Tahanın Kitabında da dememiş miydik:

Bir Taha geliyordu camilerden