Ebeveyn ayrılığı, seyahat, iş düzeni ya da farklı nedenlerle birden fazla evde vakit geçirmek zorunda kalan çocukların sayısı çok. Her evin sevgi dili farklı. Her evin kuralı kendine has. Psikolog ve çocuk kitapları yazarı Büşra Tarçalır ile uyum, esneklik ve rutinler üzerine konuştuk

Bazı çocukların birden fazla evi olabiliyor. Örneğin ebeveynleri boşanmış çocukların, hem anne hem de baba evleri oluyor. Ya da gündüzleri aile büyüklerinde kalan, yazlarını anneanne/babaanne evlerinde geçiren çocuklar var. Gerçekten de çocuklar pek çok evde zaman geçirmek zorunda kalabiliyor ve her evin dinamiği, her evin kuralı farklı. Kendi hayat koşturmacamız içinde, çocuklardan da buna uymalarını bekliyoruz. Klinik Psikolog ve çocuk kitapları yazarı Büşra Tarçalır ile son kitabı "Herkes Başka Sever Beni" üzerinden, çocukların farklı ev düzenleri ile nasıl başa çıkabileceklerini konuştuk.

Hayatın koşturmacasında çok sıradan olan bazı şeyleri çocukların gözünden hiç göremediğimizden yola çıkarsak ebeveynlere neler önerirsiniz

Verdikleri sözü tutmalarını, olacakları önceden söylemelerini, işler yolunda gitmediğinde bunu konuşmak için alan açmalarını öneririm. Çünkü kurallara protesto gelebilir, öteki ebeveynin izin verdiğine tutunan çocuk yanındaki ebeveynine serzenişte bulunabilir. Burada olabildiğince birbiriyle tutarlı kurallara sahip ama farklı yaklaşımların da dâhil olabileceği esnekliğe açık ebeveynlerin olması önemli.

Adaptasyon için zaman gerekir

Günümüzde boşanmaların da çok arttığını düşünürsek özellikle anne evi ve baba evi arasında gidip gelen çocuklara destek olmak için neler yapmalıyız

Çocuğun hayatında temel bir değişiklik olduğunda bunun kaygı uyandırabileceğini bilerek başlayabiliriz. En nihayetinde, farklı bir düzen ne demek, oralarda nasıl yaşanır, insanın iki evinin olması pratikte nasıl olur bilmiyorlar ve bu sürecin somutlaşabilmesi için söz verilen düzene geçip bunu koruyabilmek çok önemli. Hangi günler kiminle beraber olacağını bilmeli çocuk. Düzende bir değişiklik varsa bunu değişikliği yapan ebeveyninden mümkünse bir an önce duymalı. Yeni düzen aksamaları getirebilir; anneler kıyafete daha hâkimken, babalar dışarıda nasıl aktivite yapılır daha iyi bilebilir ve artık solo ebeveynlerin bu ikisine de aynı anda hâkim olmaya çalışması hemen gerçekleşmeyebilir. Yetişkinlerin kendilerine de çocuklarına da adaptasyon için zaman vermesi gerekir.

Farklılığı kabul etmek

Ebeveynler genelde kuralların tek olmasını ve bozulmamasını istiyor böyle bir şey mümkün mü ve doğru mu Her evin kuralı farklı mı olmalıdır, nasıl bir denge kurulmalı

Ebeveynlerin tüm müşterek kurallar üzerinde hemfikir olmalarını bekleyemeyiz. Hatta belki tam da bu sebeple birlikte ilerlememeye karar veren ebeveynler var. Çocuğun gelişimsel, fiziksel sağlığının gerektirdiği kurallarda buluşabilmek faydalı olur ama her evin kuralı farklı olabilir, nüanslara yer verilebilir. Bu farklılığı kabul etmek, ebeveynlerin birbirlerinden ne bekleyebileceklerini biliyor olmak, çocuğun günlük meseleleri yüklenmemesini sağlar. Bu zaten onların işi de değildir. Yetişkinler kuralları netleştirdiğinde çocuk da annesiyle neye izin var, babası neyi tolere edebilir çok rahat adapte olacaktır.

Yoksun hissetmemeli

Farklı ortamlar ve farklı rutinler çocukların esneklik geliştirebilmesi açısından iyi midir yoksa sürekli değişiklik endişe ve güvensizlik yaratır mı