Yıllar önce tanıştığımız nur yüzlü dostlarımız vardı.

Yüzleri nurlu, gözleri ışıl ışıldı!

Güler yüzlüydüler!

Aynı dostlar bugün yine hayattalar!

Ama ne güler yüzleri var ne de ışı ışıl gözleri!

Suratları asık, kaşları çatık!

Nur yüzlü adamlarımızın yerinde şimdi nursuz insanlar var!

Aynı kişinin geçmişteki görüntüleri ile bugünkü görüntüleri yan yana getirildiği zaman ne demek istediğimiz daha iyi anlaşılıyor.

Ne oldu ya da neler oldu da o nur yüzlü dostlar böylesine nursuz insanlar haline geldiler!

Nasıl bu kadar asık suratlı oldular

Nasıl bu kadar sevimsizleştiler

Allah-u âlem bir istikamet kayması yaşamış olmalılar!

Muhtemelen doğru hedefe gidiyoruz zannı ile yanlış bir yola saptılar. Büyüklerini dinlemeyip kendilerini büyüklerin yerine koymuş da olabilirler.

Belki de yediklerine içtiklerine dikkat etmediler!

Yani helal haram çizgisindeki hassasiyetleri kaybolmuş olabilir.

Dünkü o sevecen, hoşgörülü adamların yerinde bugün bir enaniyet abidesi tipler oturuyorsa mutlaka