Ülkemizin son yıllarına dair benim için iki büyük gizem var.
Birincisi tabii ki Tarsus Kazısı...
Ne bulunduğunu artık o kadar da merak etmiyorum. Ama konu etrafında yazılan çizilen anlatılanlar bazen canım sıkıldığında ya da yoğunluktan kaçmak istediğimde bana iyi geliyor.
Zaten içerik üreticileri de meseleyi çözdü zannederim. Şöyle biraz vakit geçince sosyal platformlara uyduruktan yeni bir video atıp aynı şeyleri tekrar tekrar anlatıyorlar. Gene de müşteri bulabiliyorlar.
Bulurlar çünkü kültürümüze has bir meraktan değil, meselenin antropolojik yönünden besleniyorlar. Dünyanın neresinde olursa olsa bu kadar çok dallanıp budaklanan bir kazı, gizem deyince başa yazılır.
Ancak ülkemizde daha büyük gizemler de var.
Şimdi bahsedeceğim bu gizem bundan on yıl kadar önce gündemime girdi.
Söyleyeceğim ne olduğunu ama beni kimsenin sormadığı bir soruya cevap aratan süreçten bahsedeyim evvela.
Yıllar önceydi, bir ücretli yoldan ya da köprüden geçmiştim.
HGS etiketim ödemeyi yapamamış. Her nedendi ise dört kat yerine on kat ceza uygulanmış.
Bunun üzerine Tüketici Hakem Heyeti'ne gittim. Heyet haklı bulup 10 kat yerine 4 kata hükmetti.
Sonra kendimi mahkemede buldum. Otoyolu işleten şirket beni ve heyeti dava etmiş.
Oldukça güzel toplumcu ve vatansever bir savunma yaptım. Mahkeme başkanı kendini beni dinlemek zorunda bile hissetti.
Sonra bir karar söyledi. Ne olduğunu anlamadım. Sordum izahat vermedi.
Karşı tarafın avukatına sordum. Abi kaybettin, dedi.
Hâkime üst mahkemeye itiraz edebilir miyim diye sordum. Edersin edersin, dedi. Çıktık duruşma salonundan.
Avukat arkadaş abi edemezsin buradaki karar kesin, dedi.
Madem dedim bu kadar iyi organize olmuşlar; bu cezalı geçiş tahsilatları herhalde kamu geçiş garantisinden mahsup ediliyordur.
Yoksa bu hoyratlık olmaz diye düşündüm.
Sonra geçiş garantisi sözleşmesini aradım. Fakat açık kaynaklarda bir şey bulamadım. Hâlâ da bulamıyorum.

4