Bugün yapay zekâ kusursuz metinler yazabiliyor, mısralar dizebiliyor, en ayrıntılı ders notlarını saniyeler içinde hazırlayabiliyor. Peki, bütün bu yazılanların arasında insanın içine işleyen, gönlünde iz bırakan kaç söz var
Bir çocuğun başını okşamak, bir öğrencinin derdini dinlemek, bir insanın sıkıntısına ortak olmak bazen uzun uzun anlatılan nasihatlerden çok daha fazlasını ifade eder. İnsan, karşısındakinin kendisini gerçekten dinlediğini ve anladığını hissettiğinde arada görünmez bir bağ kurulur.
Bana kalırsa yapay zekâ tartışmalarında biraz da kendimize bakmamız gerekiyor. Çünkü insan, zamanla duygularını bir kenara bırakır, karşısındakini dinlemekten vazgeçer, her şeyi alışkanlıkla yapmaya başlarsa kendi hayatını da makine düzenine sokmuş olur. Gülerken bile samimiyetini kaybeden, konuşurken gönül kıran, bildiğini yaşamak yerine yalnızca anlatmakla yetinen bir insanın teknolojiye karşı üstünlüğünü koruması da kolay değildir.
Unutmayalım; yapay zekâ bir ihtiyaçtır ve insanın hayatını kolaylaştıracaktır. Ama bir makine bilgi aktarabilir, kusursuz cümleler kurabilir, verilen görevi kusursuz yerine getirebilir. Ama bir dostun omuzuna dokunurken hissettiğimiz sıcaklığı, bir öğrencinin gözlerindeki umudu, yıllar sonra duyduğumuz bir teşekkürün verdiği mutluluğu yaşayamaz. Bir bakışın ardındaki hüznü, suskunluğun içindeki çığlığı anlamak için bazen kelimelere bile ihtiyaç duyulmaz. Bunu ancak insanın gönlü hisseder.
İnsanı makineden ayıran, sahip olduğu bilgi değil; o bilgiyi gönlüyle yoğurması, yaşaması ve başkasının hayatında iyiliğe dönüştürebilmesidir. Yarın hangi teknoloji hayatımıza girerse girsin, insanın insana duyduğu ihtiyaç baki kalacaktır. Çünkü gönül, kendisine uzanan samimi bir eli hiçbir zaman unutmaz.
Selman Devecioğlu
ŞİİR
Narına yakma aman
Bazen düşünüyorum sakin sakin
Dünyaya boşuna gelmedik lakin
Görevimiz Allah'a ibadet etmek
Öğretiyor bunları bak din-i Mübin...
Biz Allah'a inandık dinimiz İslam dedik
Dinin emirlerini hiçe sayıp çiğnedik.
Dua ettik yalvardık hep dünyalık istedik
Kur'ân'ı duvarlardan aşağı indirmedik.
Geçinemedik diye ağladıkça ağladık,
Kıtlıkta kaldık diye hep karalar bağladık,
İbadet yarım buçuk, biz onu da aksattık
Öte taraf şüpheli dünyada mahsur kaldık.
Düşündüm sakin sakin Allah'tan af diledim.
Yaşadığım sürece sağlık sıhhat istedim,

4