Okuyanlar hatırlar, dün tekrar etmenin öneminden söz etmeye çalışmıştım. Bugün de diyorum ki tekrar hatırlamayı kolaylaştırır... Bir bilgiyi anlayıp da unutuyorsanız yine tekrar edin ki kalıcı olsun. Tekrarlanan bilgi beynimizdeki kalıcı hafızaya aktarılır. (Aralıklı Tekrar Tekniği: Öğrenilen bilgiyi unutmaya başlarken tekrar etmektir.) Bir kez duyulan bir ismi hatırlamak zordur. Aralıklarla birçok kez duydukça unutmak zor olur. Not almak bu sebeple önemlidir. Not alırken dinlediğimiz ya da okuduğumuz bilginin önemli noktalarını yazdıkça konuyu pekiştiririz. Yazmak odaklanmayı sağlar.

Tekrar, beceri kazanmayı da kolaylaştırır. Ustalık da tekrarla yani bir işi devamlı yapmak suretiyle kazanılır. Fırıncılar, terziler, aşçılar vb. işini hızlı yapar, çünkü defalarca yaparak hızlanır ve elleri de yatkınlaşır. Âmâ olan kimseler -ki şimdi bu insanlarımıza görme engelli deniliyor- görmeseler de tekrar tekrar gidip geldikleri yerleri hafızalarına kaydederek çevresine kolayca uyum sağlarlar. Tekrar, okuyup söyleyerek dinleyerek yazarak uygulamalı olarak hatta düşünerek yapılabilir. İlkokul birinci sınıf öğrencileri okuma yazmayı sürekli okuyup öğrenirler.

Ezber, bir bilgiyi tekrar ederek olur. Bilgiyi hafızaya kaydetmek demektir. Yoğun bilgiler ezber yaparak kolayca hafızamızda depolanır. Çarpım tablosu, Formüller, Tarihler ezber olmadan öğrenilemez. Ayrıca yabancı dil eğitimi ezbersiz olmaz. Hiç bilmediğimiz kelimeleri ancak ezberleyerek öğrenebiliriz. Bir de öğrendiğimiz dili unutmayıp pratik kazanmak için o dili sürekli kullanmak, konuşmak, yazmak ve dinlemek yani yine tekrar gerek. Öğrendiğimiz bir sureyi unutmamak için tekrar tekrar okumak gerek. Kısacası çalışmalıyız. Tembel olmamalıyız. Çalışmak, gayret etmek yani tekrar etmek başarının sırrıdır. Kimi beş tekrar ile öğrenir kimi on tekrarla. Burada önemli olan bilgiye öğrenmeye açık olmaktır.

Rumuz: "Gölge"

ŞİİR

Dut ağacı

Kırılmak işini ağaçtan öğrendim

Tırmandığım ihtiyar bir duttan

Hâlâ da mutlu değilimdir

Gevrek dallara basmaktan.

Dal bana kırıldı ben kırılmadan

Ellerime bulaştı reçineler

Bembeyaz bir süttü

Sanki Maral Ana'dan...

Kimse yoksa ağlamaz çocuklar

Taşımasa kırılmaz öyle dal