Koşuyoruz lakin hareket etmiyoruz

Sabah evden aceleyle çıkıyor, akşam yorgun dönüyoruz. Gün boyu koşturduğumuzu düşünüyoruz; fakat vaktimiz oturarak geçiyor. Yoğunluk arttıkça düzenli beslenmeyi, hareket etmeyi ve vaktinde uyumayı erteliyoruz. Hazır gıdalar kolayımıza geliyor; ardından hâlsizlik, kilo ve bozulan uyku düzeninden vb. şikâyet ediyoruz.

Mesele çoğu zaman neyin doğru olduğunu bilmemek değildir. Hareket etmemiz, yediklerimize dikkat etmemiz ve dinlenmemiz gerektiğini biliyoruz fakat bildiğimizi hayatımıza yerleştirecek düzeni kuramıyoruz. Sağlığımız için yapmamız gerekenleri sürekli daha müsait bir güne bırakıyoruz.

Büyüklerden bir zat, "ben hayatımda hiçbir zaman şimdi yapılacak işi sonraya bırakmadım. Sonraya bıraksam hasta olurum. Uyku uyuyamam, yemek yiyemem. Başladığım işi bitirmek zorundayım" buyuruyor. Bu söz, yalnız çalışma hayatında değil, günlük alışkanlıklarımızda da disiplinli olmamız gerektiğini hatırlatıyor.

Sağlıklı yaşamak için her gün saatlerce spor yapmak veya bir anda bütün alışkanlıkları değiştirmek gerekmez. Kısa bir yürüyüşle başlamak, mümkün olan yere yürüyerek gitmek, hazır gıdayı azaltmak ve uyku vaktini korumak gibi uygulamalar küçük görünse de kıymetli adımlardır. Mühim olan, bir gün çok yapıp sonra bırakmak değil; az da olsa devam edebilmektir.

Beden yorulduğunda işimizin, ailemizin ve günlük vazifelerimizin yükü daha da ağırlaşır. Kendimize ayırdığımız ölçülü vakit, vazifelerimizden kaçmak değil; onları daha sağlıklı sürdürebilmek için hazırlanmak demektir.

Öyleyse sağlığımız için boş vakit beklemeyelim. Bugün soframızda bir tercihi değiştirelim, kısa da olsa yürüyelim ve uykumuzu sürekli ertelemeyelim. Çünkü ertelenen her doğru alışkanlık, zamanla zorlaşır. Büyüklerimizin ifadesiyle, "Bizim lügatimizde 'sonra' kelimesi yoktur."

Hüseyin Demir

ŞİİR

Dağların çocuğu

Dağların çocuğu, şehirleri unut!

Senin annen, sütün, hür dolaşan bulut!

Okullar dağ, kalem ağaç, şefkat sudur;

Defterler çeşme, harf damla, hayat budur.

Kurtarmak isterim seni şehirlerden;

Çalar saat, öfken, nelerden nelerden!

Ah, bilsen, orada dallar salıncaktır;

Yapraklara tırtıl, imza atacaktır!

Dağların çocuğu, zirvelerde yaşa;

Elbet ki çalışan yüce dağlar aşa!

İstikamet çizer, zihnî öğretmenin!

Irmaktaki yönün, tahtadan dümenin!

Dün yok, yarın meçhul. İşte hayat bugün!

Bayatlatma, amel et, taze et bugün!

Dorukta titretir kar seni, çocuğum!

Ders al! Donmaz gölette ak kuğum!

Düzlüklere kanma, mukavemet göster.