Nelerden korkarız ve neden İçinizdeki korkuyu yenmelisiniz, sudan korkanları suya atarlar. İçinizdeki korku canavarını yenin. Eylem korkuyu tedavi eder. Öte yandan kararsızlık, erteleme korkuyu besler büyütür.

Zor problemlerle karşılaştığımızda, harekete geçene dek korku içinde bekleriz. Umut başlangıçtır. Ama zafer kazanmak için umudun harekete ihtiyacı vardır.

Bellek bankanıza sadece olumlu düşünceler oluşturun. Motorumuza bir avuç atık döksek ne olur. Çalışan motor görevini yapamaz hâle gelir. Olumsuz düşünceler de zihinsel motorumuzda aynı etkiyi yapar. Endişe, gerilim ve aşağılık duygusu oluşturabilir.

Bellek bankanızdan sadece olumlu düşünceleri çekin. "Geçmişime ait olumlu hiçbir şey hatırlamıyorum" dememek için, ne yatırırsanız onu çekersiniz.

Psikolojik açıdan problemin tedavisi, kişinin bellek bankasından olumsuzları çekmeyi bırakıp olumlu şeyleri çekmeyi öğrendiğinde etkisini göstermeye başlar.

***

Sosyal çevrenizi birinci sınıf yapmanın yolu: Yeni grupların içine girin. Bakış açıları sizden farklı insanlarla arkadaşlık kurun. Ufak tefek ve önemsiz şeyler üzerinde durmayan kişilerle arkadaş olun.

Fikirleriniz ve konuştuklarınızdan çok evinizin büyüklüğü ve sahip olduğunuz ve olmadığınız eşyalarla ilgilenen kişiler, küçük insanlardır. Kendinize yakın arkadaş olarak küçük şeylerle ilgilenen insanlar seçerseniz, siz de giderek küçük şeyler düşünen bir kişi hâline gelirsiniz.

Sen önemlisin tutumu geliştirin: Her birey, Afrika'da da olsa Amerika'da da yaşasa, cahil de olsa, zeki de; medeni de olsa, ilkel de, genç de olsa, yaşlı da önemli olduğunu hissetmek arzusuna sahiptir. Birine önemli olduğunu hissettirirseniz, sizin için daha çok şey yapar. Bununla ilgili bir örnek anlatacağım yarın.

Nurettin Bozan - NLP Practıtıoner- Eskişehir

ŞİİR

Şekerci baba

Şeker mi o elindeki

Baban aldıysa ne mutlu.

Bizimki de alıyordu,

Olmayanlar ağlıyordu.

Olmayanlar anlıyordu,

Alamayan oluyordu.

Gözler bir bir doluyordu,

Bize de ne oluyordu

Sonra birden bitti şeker,

Bayram oldu, gitti şeker.

Baktık ki babam da gitmiş,

Sandık ki şeker de bitmiş.

Oysa şekere tat veren,

Ana, baba, aileymiş.

Şimdi mezar taşlarından,

Şeker bekliyor gözümüz.

Gidip dua edelim de,

Belki rüyada görürüz.

Şeker tatlanır belki de,