Hayatı ve insanı anlamak üzere

"En bedbaht millet, kaleleri ayakta iken medeniyeti ve ahlâkı harabe olan millettir" demiş Aristo...

Neydi, ne oldu Eskiden nadiren karşılaştığımız tuhaflıklar, yeni nesil hayatlarda, artık sıradan ve normal oldu. Toz konduramadığımız hayatlarımızı âdeta karalama tahtasına çevirdik.

Çocukluğumuzun kan kardeşliğini bozduk, anlamını yitirdik, ismini kısalttık adı "kanka" oldu!

Küfürlü konuşmayı samimiyet, küstahlığı öz güven, nezaketi eziklik, mütevazılığı ahmaklık, saygısızlığı cesaret; edepsizliği espri sanmalara başladık.

Fedakârlığın adı enayilik, dürüstlüğün adı kerizlik; kurnazlığın adı zekilik olmuş... Kronik doyumsuzluk ve şükürsüzlüğün adı depresyon, duyarsızlığın adı rahatlık; nobranlık olmuş dobralık(!)

Dengesiz psikolojinin adı aykırılık, maymunluğun adı marjinallik olmuş... Haset ve hasede bağlı birçok gösteriş budalalığının adı sosyal medya paylaşımı, şımarıklık ve şaklabanlığın adı çoğu yerde fenomen olmak, kumarın adı şans oyunları; gıybet etmenin ve onu dinlemenin adı "magazin" olmuş... Ancak biliyoruz ki cehennemin adı hâlâ cehennem!

Bütün bu kabullenemeyen, öfke dolu bakış ve kanaatlerden sonra insan olarak bizler neden bir de şöyle düşünemiyoruz Bu yaşananları ve yaşayanları eleştiriyoruz iyi güzel de biz bu hayatın neresindeyiz Biz bu insanlara iyiyi güzeli doğruyu anlatmak için yok muyuz Onlar hepsi bizim gibi olsaydı biz kime ne anlatacak, kime ne sunacak, kime ne tavsiye edecektik Bizlerin bile bile yaptığı nice yanlışlar ve hatalar var ki, eğer onlar bu tür yanlışlardan ve hatalardan haberdar olsalardı belki yapmayacaklardı. Ya da şöyle desek, bizim bile bile yaptığımız nice kabahatleri ya onlar bilseler yapmayacak dürüstlükte ise... O zaman duyguları şelale yapmak yerine Yunus Emre'nin hırkasına sokulma vakti sanki... "Yaratılanı sev Yaratandan ötürü..."

Ender Kandeniz-(Madenci)

ŞİİR

Bayrağım

Gönüllerde yaşa, burçlarda yüksel.

Yüksel, sana bırakmayız bir engel,

Uğruna şehit olan her nefer,

Gelir, senin için dersen; sen de gel!

Ne mal ne mülk ne de yârin hasreti,

Döndürmez dünyaya, sever ahreti.

Dara düşer ise vatan ve bayrak,

Şehit durmaz döner sağlar Nusret'i.

Bayrağım solmazsın, sevenin kaim,

Şehadete hazır, bekçindir daim.

Senin için ölen rızıklanandır,

Şehitler diridir, der Rabbi'l-âlemîn.

Sen güvensin, ruhsun, ölümsüz ati,

Sana olan hisler, Türklüğe zati.

Kur'ân, bayrak, dilim, vatan, hürriyet.

Türklük için bunlar, mühim hayati.

En önde tutarım, tatsın aşımda,

Hür olarak dalgalan sen başımda.

Mesele sen isen nazlı bayrağım,

Ölüme hazırım ben yer yaşımda.