Zaman yoruldu... Şehirler yoruldu... İnsan ise en çok kendi içinde yoruldu...

Bir vakitler akşam olunca sokakların üstüne tatlı bir sükût inerdi. Gün, yavaş yavaş omuzlarındaki yükü bırakır; evlerin pencerelerinde sarı ışıklar yanar, sofraların buğusu göğe ince ince yükselirdi. İnsanlar kapı önlerinde oturur, çaylar demlenir, sözler acele edilmeden söylenirdi. Şimdi ise gece, gündüzün devamı gibi... Işıklar sabaha kadar uyanık, caddeler sabaha kadar telaş içinde... Fakat bütün bu hareketin ortasında insanın ruhu derin bir sessizlikte üşüyor.

Çünkü modern insan dinlenmeyi unuttu. Hayır, yanlış anlaşılmasın... Uyumayı değil... Dinlenmeyi...

Bugün herkes yatağa giriyor ama kaç kişi gerçekten huzurla gözlerini kapatabiliyor Kaç insan başını yastığa koyduğunda zihnindeki fırtınaları susturabiliyor Kaç gönül, gecenin karanlığında kendi içine düşen gürültüden kurtulabiliyor

Meğer insanı en çok yoran şey çalışmak değilmiş...

Dağınıklıkmış... Telaşmış... Bitmeyen yetişme hissiymiş...

Ruhun nefessiz kalmasıymış...

Tasavvuf büyükleri bu sırrı asırlar önce fark etmişlerdi. Onlar için dinlenmek yalnız bedenin uyuması değildi. Gönlün de dünyanın ağırlığından sıyrılması gerekiyordu. Bu yüzden sükûtu severlerdi. Az konuşur, çok düşünürlerdi. Çünkü bilirlerdi ki insan sustuğu vakit kalbi konuşmaya başlar.

Ne güzel söylemiş eskiler: "Gürültü hakikati boğar."

Şimdi dönüp etrafımıza bakıyoruz... Her yer ses... Her yer acele... Her yer bir yerlere yetişme telaşı... Telefonlar susmuyor. Ekranlar kapanmıyor. İnsanlar dinlenmek için çıktıkları tatillerde bile yoruluyor. Çünkü beden başka yerde olsa da zihin hâlâ kalabalığın içinde dolaşıyor.

Oysa ruh aceleyi sevmez...

Eskiler "ışığı dinlendirmek" derlermiş lambayı söndürürken... Ne ince bir ifade... Şimdi düşününce insan hayran kalıyor. Çünkü onlar yalnız kendilerini değil, eşyayı bile yormaktan hayâ eder gibiydiler...

Selman Devecioğlu

ŞİİR

Necip Fazıl Kısakürek

Döktün gözden kanlı yaşın,

Yedin "zehrle pişmiş aş"ın,

Gediğine dâvâ taşın,

Koydun dâvâ bu diyerek

Necip Fazıl Kısakürek.

"Fildişiydi kulen" yıktın,

"Surda gedik" açıp çıktın,

"Sakarya"'yla birlik aktın,

Yüzün üstü sürünerek

Necip Fazıl Kısakürek.

"Çile" dolu hayatın hoş

Şiirlerin, sanatın hoş