Çevremizde bu tarz insanlar hep vardır. Biraz sizde bir sızlanma emaresi görsünler, hemen kendi acılarını ceplerinden yerlere döküverirler. "Senin çektiğin ne ki Bak bendekilere" deyip sizin acınızı, sızınızı ayaklarının altına alır ve kendi acılarını yeniden parlatıp ceplerine doldururlar. O cepler de yetmez! Neden Çünkü yeniden anlatınca acılarını büyütmüştür... Nur topu gibi acılarını bu sefer heybesine doldurup sırtına yükler. Sonra ortamdan çeker gider. Bu insanlar genelde başkalarının acılarına, çektiklerine daima duyarsız olur. Çünkü onları hep kendi acılarına kıyaslayıp küçümser... Aslında o bir koleksiyoncudur. Dertlerini başkalarının dertleriyle yatıştırır ve hep bu yarışmada birinci olmak ister. Kazanmak için de cebindeki son "acıya" kadar harcar.
"Seninki de bir şey mi" "Şimdi buna dert mi diyorsun" gibi cümlelerin ardı arkası gelmez.
Aslında sizden istenen sadece şudur:
"Acını anlıyorum. Bu yaşadığın şey gerçekten zor olmalı. Ama geçecek..." gibi cümlelerle karşı tarafın yüreğine su serpilmesi...
Bırakın acılarınızı, dertlerinizi başkalarının acıları ile yarıştırmayı. Herkes biricik olduğu gibi çektiği acılar, imtihanlar da farklı.
Bunu kıyaslamak bana şöyle geliyor:
"Senin neden saçın sarı, neden gözlerin bu renk" der gibi. İnsan da acısını, imtihanlarını seçemiyor. İçinde kaç acı var, kaç imtihandan geçti, neler yaşadı bilemeyiz. Belki senin heybenden çok daha dolu onun heybesi. Belki taşıdığı sızılar ceplerini yırtacak kadar ağır. Belki yüreğine çöreklenmiş sancılar senin yıllarca anlatarak büyüttüğün hadiselerden çok daha fazla...
Anlatan yaşamamıştır,
Anlatmayan ise gerçek yaşayandır...
Vesselam.
Amine Kübra Salar
ŞİİR
Kişi sadık değilse
Boşa geçer de vakit, boşa kahve içilmez,
Ölüp, bittim sanırsın, boşa acı çekilmez,
Durmayı da bilesin, susmayı da bilesin,
Boş söz ile gezmenin, hesabı hiç verilmez.
Vakte dair bildiğin, her şeyi unut artık
Kalbine de kıymet ver, bekleme arıt artık,
İyilerle birlikte, vakitlerin hep geçsin,
Günahlarla ıslanan, ruhunu kurut artık.
Bugün yaparım deyip bırakırsan yarına,
Kula da hiç yakışmaz, zarar verir namına
Kişi sadık değilse, hiç kimseyi sevmesin,

45