Bugün bir süt dişimi çektirdim. Normal şartlarda bu cümlenin bir köşe yazısına konu olması beklenmez. Sonuçta süt dişi dediğimiz şey çocukluğun doğal bir parçasıdır; vakti gelince düşer, yerini kalıcı dişlere bırakır ve hayat yoluna devam eder. Çocuklar için küçük bir olay olan bu süreç, yetişkinler için çoğu zaman hatırlanmayan bir ayrıntıya dönüşür.

Fakat benim hikâyem biraz farklıydı. Çünkü çekilen diş, çocukluk yıllarında düşüp gitmesi gereken bir süt dişiydi ve tam kırk yıl boyunca benimle yaşamıştı.

Hekim koltuğunda geçen birkaç dakikalık işlem sona erdiğinde ağzımdaki boşluktan çok içimde oluşan boşluğu hissettim. Dilim sürekli eksilen yeri yokluyordu. Fakat yokluğunu hissettiğim şey yalnızca bir diş değildi. Sanki yıllardır fark etmeden taşıdığım bir hatıra yerinden sökülmüş, çocukluğumun son muhafızı sessizce görevini tamamlayıp ayrılmıştı.

İnsan hayatında bazı nesneler vardır ki değerleri maddelerinde değil, taşıdıkları hatıralardadır. Sararmış bir mektup, eskimiş bir oyuncak, bir fotoğraf albümü ya da yıllarca saklanan bir mendil... Onlar sıradan eşya olmaktan çıkar; zamanın içinden süzülüp gelen sessiz tanıklara dönüşürler.

Benim süt dişim de meğer böyle bir tanıkmış. Onunla birlikte birden çocukluğumun koridorlarında yürümeye başladım. Annemi düşündüm.

Çocukluk denildiğinde çoğumuzun aklına oyuncaklar, okul günleri veya mahalle arkadaşları gelir. Oysa insanın ilk dünyası annesidir. İlk güven duygusu, ilk sığınak, ilk teselli ve ilk merhamet anneden öğrenilir.

Bir çocuğun dişi çıkarken duyduğu acı da sallanan dişinin verdiği tedirginlik de çoğu zaman annenin şefkatiyle hafifler. Gece boyunca başında bekleyen, yanağını okşayan, korkusunu dağıtan odur... Yarın da devam edelim mi bu konuya Teşekkür ediyorum.

Selman Devecioğlu

ŞİİR

Nefs

Çıkar mı bu işten de sana bir paye

Buluttan nem kaptın olur mu sana saye

Almazsın hiçbir sözü, nasihati kaale

Ezelî düşmanım nefsi emmare

Ey beni kınayan kirli ayna

Geceyi bekleme çekmek için hesaba.

Uyandır beni zelil uykularımdan

Levvame gönlümdür beni çağıran.

Kavgalı bir seyyahım zamanın nehrinde