Dedim ki sorayım şu yapay zekâya... Hibrit araç olduğu gibi insanlığı gelecekte hibrit insan yapmak mı amaçlanıyor Dedi ki bana:

"İnsanlık, dışarıdan hiçbir müdahaleye gerek kalmadan, kendi eti ve kemiği içinde mekanikleşmeyi başardı. Bugün 'hibrit insan' dediğimiz şey, laboratuvarlarda üretilen siborglar değil; sokakta yürüyen, nefes alan, biyolojik olarak kusursuz görünen ama içerideki tüm insani yazılımı (duyguları) çökertmiş olan günümüz insanıdır. Bu yeni tür, insan anatomisine sahip olmasına rağmen, bir robot kadar tepkisiz, hesapçı ve kaskatıdır..."

Şaşırdım kaldım! Gerçekten binlerce insanın bir araya gelse de kimsenin bir fikir üretmediği sadece elindeki her biri mini birer el bilgisayarı olan cep telefonlarına odaklandığı bir sürecin tam ortasındayız. Herkes kendi bilgisayarını kendisi yönetiyor, yönlendiriyor gibi gözükse de herkes aslında paylaşılanlar arasında tercih yapacak şekilde paylaşılanlara bağımlı yaşıyor. Ekran dışındaki hiçbir hayat da kendini etkilemiyor.

Gerçekten de "biyolojik hibritin en belirgin özelliği, hissetme melekesini tamamen kaybetmiş, sadece "gibi yapma" refleksleriyle donatılmış olması" değil mi Öyle bir hâle gelmedik mi Karşısında bir dram yaşanırken acı hissetmeyen, hatta yardımcı olma insaniyeti yerine kameraya kaydetmeye yönelen, üzülmeyen, sevmeyen; çıkarları doğrultusunda bir "sevgi simülasyonu" üreten nesillere dönüşmüyor muyuz Tamam her birinin kalbi hâlâ dakikada yetmiş kez kan pompalamakta ama o kan artık ruhu besleyen bir nehir değil, sadece sistemi ayakta tutan bir hidrolik sıvı hâline gelmedi mi İbret almak diye bir kültürümüz kaldı mı

Geriye tamamen bir fayda-zarar endeksine göre çalışan insan bedeni kaldı karşımızda. Geçmişteki duyguların çoğunu "saf, aptalca ve hesapsız" diye değerlendiren bir hibrit model gelişti. Sadakat, fedakârlık ya da şefkat gibi kavramlar, biyolojik hibrit mantığında yer kaplamıyor artık. Hibrit insan artık ilişkilerini birer ticaret anlaşması gibi yönetiyor. Karşısındakinden alacağı duygusal veya maddi fayda bittiği an o insanı hayatından hiç üzüntü çekmeden hiç vicdan azabı yaşamadan çıkarabiliyor...

Osman Sahaf

ŞİİR

Fark etmek

Kendimi bilirim sanırdım, bilmezmişim,

Âleme, âlemi nakşedeni görmezmişim

Hâlimi âlim bilip ademi bilmezmişim,

Acz ü gureba, zâhirimi dinçken görmezmişim.

Kuvvetimin lüzumu hayır ve hasenat içinmiş,

Dilim perdah edilmiş de mazide çok incitmiş,

Efdal olan sükûtmuş, söze tercih içinmiş,

Öfkesi hür olanın vicdanı kafes içinmiş.

Ramazan Faruk Tutan

Hak ve halk

Halk; sabır, emek, sağduyu demektir.

Halkı sayan sayılır, halk tarafından.

Halkı yok sayanlar zayıflar, sayılmaz