İnsan bazı kayıplarda yalnız bir kişinin vefatına üzülmez. Bir selamın sıcaklığı, güzel bir arkadaşlığın hatırası ve kendisine güvenilen bir dostun yeri de bir anda sessizliğe bürünür. Mustafa Karaca Abi'nin vefatı, onu tanıyan ve seven gönüllerde böyle bir boşluk bıraktı.

O; çok güzel bir dost, çok iyi bir arkadaş ve çok kıymetli bir din kardeşiydi. Ömrünü bu hayırlı hizmetlere adamıştı. Hayat yolunda yanında yürüdüğü insanlara dostluğu, güzel hatıraları ve ardından dua edilecek bir isim bıraktı. Çünkü insan dünyadan ayrıldığında geriye sahip oldukları değil, gönüllerde bıraktığı izler kalır.

"İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn."

Şüphesiz biz Allah'a aitiz ve yine ona döneceğiz. Vefat haberi kalbe ağır gelse de bu ilâhî ölçü, ayrılığın sonsuz olmadığını ve her canın bir gün Rabbine döneceğini hatırlatır.

Gerçek dostluk yalnız beraberken gülmek, konuşmak ve aynı sofrayı paylaşmak değildir. Dost bu dünyadan ayrıldığında onu hayırla anmak, kusurlarını örtmek ve arkasından dua etmektir. Vefa, bir insanın adı artık aramızda söylenmez olduğunda bile onu gönülden çıkarmamaktır.

Bugün Mustafa Karaca Abi'yi tanıyanlara, sevenlere ve ismini ilk defa bu satırlarda duyanlara küçük bir talebimiz var. Bir an duralım. Dünyanın telaşını kısa bir süreliğine bırakalım. Onun için rahmet dileyelim ve samimiyetle ruhuna bir Fatiha gönderelim.

Cenab-ı Hak, merhum Mustafa Karaca Abimize rahmet eylesin. Kabrini nurla doldursun; mekânını Cennet, makamını âlî eylesin. Ailesine, yakınlarına, hizmet arkadaşlarına ve bütün sevenlerine sabrı cemil ihsan eylesin.

Bazı dostlar dünyadan ayrılır; fakat hatıraları gönüllerden ayrılmaz. Şimdi söz sussun, gönül konuşsun. Merhum Mustafa Karaca Abimizin aziz ruhu için el-Fatiha.

Hüseyin Demir

ŞİİR

Darılma

Kırık kalpten dökülmüş bir şiire

Naziremiz zor olursa, darılma!

Çileler kuşatmış da dönmüş esire

Dertsiz, sana yâr olursa, darılma!

Nedir şairimin çektiği çile,

Gönlünü kaptırmış vefasız ele

Bekler ki, bir gün dönüp de gele

İntizarın har olursa, darılma!

'Gönül yıkmam' dedin yıkıldı gönlün,

Gönül yaraların arttı gün be gün

Vuslat olur mu ki ahrette düğün

Hasret sana kâr olursa, darılma!