Cumhuriyet, kalem münâkaşasına bir günlük ara veriyor… Tan, taarruza devâm ediyor…

24 Ekim 1937 târihli Cumhuriyet'te Tan gazetesiyle kalem münâkaşasına dâir hiçbir haber, fıkra veyâ makâle neşredilmiyor.

Hâlbuki Tan mola vermiyor ve o gün de üç yazıyle münâkaşaya devâm ediyor:

- "Kirli işlerle mücadele etmekten yılmıyorum…" Yalman'ın bu uzun makâlesi, birinci sayfada anons ediliyor ve beşinci sayfada dört sütûnu kaplıyor. Beşinci sayfanın uyor.

- Neredeyse tamâmı Cumhuriyet'le münâkaşaya tahsîs edilmiş bulunan beşinci sayfanın sol tarafında, "Günün Meseleleri" sütûn başlığı altında Zekeriya Sertel'in birkaç fırkası münderic bulunuyor; bunlardan ilki, kalem münâkaşasıyle alâkalıdır: "Gazeteciliğimizde Münakaşa Terbiyesi, Halkımızda Münakaşa Terbiyesi"…

- Yine beşinci sayfanın sağındaki son sütûn, Sabiha Sertel'e âid "Görüşler" sütûnudur. Başlık hîlelidir: "Serseri köpeklerle mücadele"… Hâlbuki bu mes'eleyi kısaca işliyen fıkradan evvel, köşeli mûteriza içinde, kalem münâkaşası bahis mevzûu edilmektedir. Bundan, ârif olan anlıyor ki Sabiha Hanım, muârızlarına "serseri köpekler" hakâretiyle hücûm ediyor…

Zekeriya Sertel, Cumhuriyet'in "küfürlü neşriyâtını" ayıblıyor

"Halkımızın gazetelere karşı görüşünde büyük bir değişiklik oldu ve büyük terbiye tekâmülü var.

"Cumhuriyet'in son küfürlü neşriyatı üzerine her taraftan okuyucular telefonla, mektupla, şifahen bize o yazılardan tiksindiklerini ve okumıya tahammül edemediklerini bildirdiler.

"Münakaşanın küfürlüsü Meşrutiyetin ilk senelerindeki matbuata yaraşırdı. Bugün artık siyasî terbiyesi tekâmül etmiş Türk okuyucusu bu kabil küfürlere tahammül edemiyor.

"Gazetelerimizi de, gazetecilerimizi de terbiye ve ıslah edecek olan halkın bu terbiyesi ve doğru görüşüdür." (Mehmet Zekeriya, "Gazeteciliğimizde Münakaşa Terbiyesi, Halkımızda Münakaşa Terbiyesi", Tan, 24.10.1937, s. 5)

Zekeriya Sertel'in, herhâlde, herkesten evvel, muârızlarına "serseri köpekler" küfrüyle saldıran karısına terbiye dersi vermesi îcâb ederdi…

Sabiha Sertel: "Serseri köpekler"

Sabiha Hanım, kinâyeli bir fıkra inşâ etmiş: Başlık, "Serseri Köpeklerle Mücadele", altında, köşeli mûterizâ içinde muârızlarına uzunca bir cevâb, arkasından, sokak köpek ve kedileriyle mücâdeleden bahseden fıkrası…

Fıkra şu cümlelerle başlıyor:

"Dünkü gazeteler belediyenin serseri köpeklerle mücadeleye giriştiğini yazıyorlar. Kış gelince bunlar şehre iner, şehrin huzur ve sükûnunu bozarlar. Zaten medenî bir memlekette böyle serseri köpeklerin dolaşması vaki değildir. İlh…"

"Mutlak Şef"in stratejisine muvâfık bir kayıkçı kavgası

Bunun yukarısına ise, Cumhuriyet'e (doğrudan) cevâbını dercetmiş:

"Günlük fıkramı yazmadan evvel Cumhuriyet gazetesile aramızda çıkan münakaşa hakkında birkaç söz söyliyeyim. 14 senelik bir muharririm. Amerikadaki tahsil hayatımdan başlıyarak bugüne kadar bu memlekete kalemimle, vücudümle, kadrimce hizmet etmişimdir. Yaptıklarımı saymak, şahsımdan bahsetmek küçüklük olmasa bunları sıralardım. Fakat bir memleket meselesi yüzünden aramızda çıkan ihtilâfı, şahsiyat vadisine dökenlerle münakaşaya lüzum görmüyorum. Bana dönme ve komünist gibi hakaretlerden sonra, dünyanın en ağır ithamlarını yapanları, tertemiz hayatıma vatan haini gibi dünyanın en çirkin lekesini sürmek istiyenleri Cümhuriyet mahkemelerinin adaletine havale ediyorum." (Sabiha Sertel, "Serseri Köpeklerle Mücadele", Tan, 24.10.1937, s. 5)

Sabiha Sertel, karşılıklı hakâretlerle devâm eden münâkaşadaki muârızlarını "Cümhuriyet mahkemelerinin adaletine havale ediyor" ama, bu, lâfta kalıyor… Çünki birbirlerine bunca vahîm ithâmlara rağmen, ne o Cumhuriyet muharrirleri aleyhinde dâvâ açıyor, ne de (biraz aşağıda Yunus Nadi'nin bir makâlesinde açıkça göreceğimiz gibi) bu berikiler ötekiler hakkında! Çünki, esâsında, bu, "Mutlak Şef"in stratejisine muvâfık ve onun nazarları altında cereyân eden bir kayıkçı kavgasıdır…

24 Ekim 1937 târihli Tan'ın beşinci sayfasında Cumhuriyet'le kalem münâkaşası… Sabiha Sertel, "Serseri köpeklerle mücâdele ediyor", Ahmet Emin Yalman da -baştan sona Münâfıklıkla örülmüş- hayâtından bir kahramanlık destânı çıkararak Yunus Nadi'ye cevâb veriyor…

***

Güzîde bir Sabataînin "destânî" hayâtı

24 Ekim 1937 târihli Tan'ın beşinci sayfasında, Cumhuriyet'le kalem münâkaşası çerçevesinde kaleme alınmış üç yazıdan sonuncusu, sayfanın ortasında dört sütûnu işgâl eden "Kirli işlerle mücadele etmekten yılmıyorum" başlıklı geniş makâledir ve Ahmet Emin Yalman'a âiddir. Yalman, bunda, kendi hayâtı hakkında bir kahramanlık destânı inşâ ediyor…

Makâlesi hakkında şu gibi mülâhazalarda bulunulabilir:

- Yalman'ın kendi sülâlesi hakkında verdiği bilgilerden de anlaşılıyor ki Sabataîler bâhusûs 19. asrın ortalarından îtibâren Devlet bünyesinde ciddî şekilde nüvelenmişlerdir.

- "Şecâat arzederken merd-i kıptî, sirkatin söyler" darbımeselindeki nükteye uygun olarak, Yalman, kendi kahramanlık destânını anlatırken, mensûb olduğu zümrenin muâsır târihimizde nasıl bir rol̃ oynadığına dâir bizim tesbîtlerimizi de têyîd etmektedir. Meselâ: Kemâlperestlikleri ve bu çeçevede Frenk kültürünü benimsemiş olmaları, Abdülhamîd ve Osmanlı düşmanlığı, İttihâd ve Terak̆k̆î Komitasıyle ve 1908-1909 İhtilâliyle münâsebetleri, üç alt cemâatin birbirlerinden kız alıp vererek de birbirleriyle (yoksa Türk unsuruyle değil) kaynaşmaları, dâimâ Beynemilel siyonizmin menfâatine muvâfık siyâsetler tâk̆îb etmeleri…

- Her zamânki Münâfık tavırlarıyle, kendi aralarında evlenerek kapalı bir cemâat teşkîl etmelerinden dahi Osmanlı'yı mes'ûl̃ tutuyorlar: "Bunu ancak Osmanlı İmparatorluğunun durgun, tefessüh etmiş içtimaî hayatile izah etmek kabildir"…

- Sabataîlerin arasında "bugün [kendi aralarında evlenme gibi] eski köhne ictimâî şartların en küçük bir izi bile kalmamış, mes'ele uzak bir târihî hâtıra hâline düşmüştür" derken, düpedüz yalan söylemektedir…