(Yalman, Yakın Tarihte Gördüklerim ve Geçirdiklerim, 1970: III/313)

1942'de, İngiliz Hükûmetinin dâvetiyle İngiltere'de tedk̆îk̆lerde bulunan Türkiyeli (Sabataî ve/veyâ Farmason) gazeteciler: Soldan birinci (Vatan'dan) Ahmed Emin Yalman, ikinci (Ulus'tan) Ahmet Şükrü Esmer, üçüncü (Tanîn'den) Hüseyin Cahit Yalçın, beşinci (Tan'dan) Zekeriya Sertel, altıncı (Cumhuriyet'ten) Abidin Daver... Bu fotoğraftan üç sene kadar sonra (4 Aralık 1945'te), Sovyetler'in sözcülüğünü yapan ve mütemâdiyen halkı tahrîk eden Tan gazetesinin matbaası, galeyâna gelen Üniversite gencliği ve halk tarafından tahrîb edilecekdir... O devirde, Sovyetler, Türkiye'den toprak taleb ediyor, Boğazlar üzerinde hak iddiâsında bulunuyor ve Türkiye'nin kendi nüfûz sâhalarına dâhil olmasını istiyordu. Tan Matbaası'nın tahrîbi, Türkiye'nin, Sovyet emellerine boyun eğmeme, istik̆l̃âl̃ini ve toprak bütünlüğünü muhâfaza etme husûsunda bir karârlılık mesajıydı... Bu bakımdan, hem "Millî Şef" Hük̃ûmeti, hem de (bu resimde temsîlcileri görülen) Vatan, Ulus, Cumhuriyet gibi gazeteler (ayrıca Necmettin Sadak'ın Akşam'ı, Necip Fazıl'ın Büyük Doğu'su, v.s.), Tan'a ve Sovyetler'e karşı bu tel'în hareketini zımnen veyâ âşik̃âre desteklemişlerdir... (Mustafa Kemâl'in Hastalığı, Ölümü, Cenâzesi; Yeni Söz, 1.8.2019/311)

***

Sînelerinden doğmuş olan Kemalizm, siyâsî temâyülleri ne olursa olsun, Sabataîlerin ortak paydasıdır

1937 Ekim'inde Tan ve Cumhuriyet gazeteleri arasındaki şedîd kalem münâkaşasından, kezâ sonradan birbirleri hakkında yazdıklarından şöyle bir ders çıkarabiliriz:

Aralarında ciddî menfâat çatışmaları olduğunda birbirlerine düşüyor olsalar da, Sabataî (ve mümâsili şekilde Yahûdi-Siyonist) tesânüdünün, esâs îtibâriyle, dışarıya ("Hâricîler"e, "Goyim"e, kendilerinden olmıyanlara) karşı cârî olduğunu unutmamak lâzım.

Bir de, Sînelerinden doğmuş olan Kemalizm, siyâsî temâyülleri ne olursa olsun, Sabataîlerin ortak paydasıdır. Bu, bir asırdır Memleketimizde yaşanan bin bir hâdise vesîlesiyle dâimâ müşâhede edilen bir hâldir.

Bunun başlıca sebebi şudur: Sabataîlik, 19. asrın ikinci yarısında geçirdiği istihâle ile, sînesinden Kemalist İdeol̃oji ve Hareketi çıkarmış, kendisi de Kemalizme ink̆ilâb etmiş ve bu meyânda, Sabatay Sevi yerine Mustafa Kemâl ikâme edilmiştir...

Neden Mustafa Kemâl Çünki o, kendi aralarındaki teşkîlâtlı tesânüde halel getirmeden Frenk kültürünü hazmeden Sabataîlerin "rü'yâ"sını gerçekleştiren liderdir...

Bu vâkıa, Sabataîlerin 19. asrın ikinci yarısından îtibâren şekillenen ictimâî hayâtları, müdâfaa ettikleri fikirler ve siyâsî-felsefî hareketler, v.s. dikkate alındığında apâşik̃âr meydana çıkıyor. Bu vâkıayı tesbît için Hüseyin Cahit Yalçın ile Ahmet Emin Yalman'ın bu husûsta yazdıklarına mürâcaat etmek dahi k̃âfî gelebilir... (Aşağıda, bundan bahsedeceğiz.)

Sabataîlerin dîğer Fanatik Kemalistlerden farkları

Bu noktada akla şu suâl̃ geliyor: Öyleyse Kemalistlerin, hâssaten Fanatik Kemalistlerin Sabataîlikle münâsebeti nedir Türkiye Masonlarını da işin içine katarak denilebilir ki her Mason ve her Fanatik Kemalist, bir yarı Sabataîdir! İsterse, onlar bunun hiç farkında olmasınlar!

"Yarı Sabataî" diyoruz, çünki her şeye rağmen, aralarında bir takım farklar mevcûddur:

En başta, Sabataîler, Anadolu Milletinin içinde erimemek için, mümkün mertebe kendi aralarında evlenmiye îtinâ ediyorlar. Akrabâlık bağları onların Cemâat şuûr ve tesânüdünü canlı tutuyor. Dîğer taraftan, kan bağından doğan tesânüd, muhtelif Cemâat teşkîlâtları ve mektebleri ile sâhib oldukları kendilerine mahsûs mezarlıklar (Cemâat mezarlıkları) sâyesinde daha da kuvvetli ve müessir hâle geliyor.

İkinci olarak, kendilerinde çok kuvvetli bir târih (hem cemâat, hem âile târihi) şuûru mevcûddur (Sabataî âilelerinin asırlarca geriye giden şecere tutma merâkı, bu şuûrun bir tezâhürüdür) ve târihlerini iyi bilmek sâyesinde de bâzı örf ve âdetlerini, kültürel unsurlarını yaşattıkları tahmîn edilebilir. ("Tahmîn edilebilir" diyoruz, çünki onlar, bizim için, hep bir kapalı kutudur ve o kutudan dışarıya çok az bilgi sızıyor...) İbrânîce, Yahûdi İspanyolcası ve Fransızcayle al̃âkaları da bu çerçevede değerlendirilebilir.

Üçüncü olarak, menşê, ırk ve kültür îtibâriyle parçası oldukları Yahûdi Âlemine, Beynelmilel Siyonizme ve İsrâil'e büyük bir sevgi besliyor, gizli gizli onlarla dayanışıyor, yardımlaşıyorlar.

Dördüncü olarak, bâhusûs Türkiye'de, Mason Localarından, kendi cemâat teşkîlâtları gibi istifâde ediyor ve Sabataî asıllı olmıyan Masonlarla münâsebetleri sâyesinde, Memlekette, geniş bir nüfûz sâhası elde ediyorlar...

Yalman'ın 24 Ekim 1937 târihli Tan'daki makâlesinde, Sabataîlerin kendi aralarında evlenmekden artık vazgeçtiklerine dâir beyânı bir göz boyamadan ibârettir... Burada, Ahmet Emin Yalman'ın, Fazlı Necib'in, Dr. Şefik Hüsnü Değmer'in, Mustafa Kemâl'in, v.s. Cemâatdaşı, gazeteci Enis Tahsin Til'in akrabâlık bağları müşâhede ediliyor...

- Selânik'in Yâkubî Sarı Hatîb Mahallesi'nden Yalman'ların komşusu gazeteci Enis Tahsin Til: Hasan Tahsin Bey ile Refia Hanım'ın oğlu, (Selânikli gazeteci, İttihâd ve Terakkî'nin Propaganda Reîsi, Sâbık Matbûât Umûm Müdürü) Fazlı Necip B. ile Rebia Hn.'ın dâmâdı, Meliha Enis Til'in eşi, İffet Özyer'in ve Muzaffer Til'in ağabeyleri, Necip Bir ve Mefharet Bir'in enişteleri, Sait Demiren'in yeğeni, Necil Özyer'in dayısı, Cevval ve Tahsin Til'in amcaları...

- İffet Özyer: Hasan Tahsin B. ile Refia Hn.'ın kızları, Ramiz Özyer'in eşi, Necil Özyer'in annesi, Enis Tahsin Til ve Muzaffer Tahsin Til'in kız kardeşleri, Meliha Til ve Melek Til'in görümceleri, Mühendis Cevval Til ve Doktor Tahsin Til'in halaları, Fatma Yılmaz'ın cici annesi...

- Muhlise Hakkı Halit Lebe: Mâbeynci Halit B. ile Şaduruh Hn.ın kızları, eski Darphâne Müdürlerinden Hakkı Halit B.'in refîkası, Mefharet Bir'in annesi, Seniha Cıvay'ın ablası, Necip Bir'in kayınvâlidesi, Cüneyt Cıvay'ın teyzesi...

- Mustafa Necip Bir: Sâbık Matbûât Umûm Müdürü Fazlı Necip B. ile Rebia Hn.'ın oğulları, Mefharet Bir'in eşi, Meliha Til'in kardeşi, Enis Tahsin Til'in kayınbirâderi, Rebia Ergüven'in çok yakın arkadaşı...