Yazı, gençlikteki artan öfkenin bir toplumsal hastalık belirtisi olduğunu ve bunun kökeninin yetişkinlerin kendi eksiklikleri olduğunu iddia ediyor. Bu tezi, eğitim ortamında gözlemlenen davranış değişiklikleri üzerinden destekliyor. Ancak çocukların psikolojisini şekillendiren faktörlerin tamamen yetişkinlere mal edilmesi ne kadar gerçekçi?