Dijital günahlarda boğulmak!

Dijital günahlarda boğulmak!

YAŞAR DEĞİRMENCİ

Devleti temsil eden şahsiyetlerin son günlerdeki konuşmalarında dikkat çektiği cümleler: "Her telefon maalesef kumarhane haline geldi. Tütün, sigara, alkol uyuşturucu kullanımı da yine bu mecralar tarafından özendirilmekte, gençlerimizin sağlığı ve geleceği çalınmaktadır. Son dönemde ülkemizde yaşanan aile facialarına baktığımızda en büyük müsebbibin alkol, sanal bahis, kumar ve uyuşturucu olduğunu görüyoruz. Aynı şekilde boşanmaların, eşler arası ve aile içi kavgaların sebeplerin en başında bu illetler geliyor. Uyuşturucu, alkol ve kumar bağımlılığı millî bünyemiz açısından terör kadar, hatta terörden daha zararlıdır!"

(Hayatların kurtulmasına vesile olabilecek kadar önemli cihazlar olan) telefonlar birer kumarhâne haline gelir. Sigara, alkol, uyuşturucu kullanımı giderek artar…)

Her hasta, her muhtaç, her yoksul, Allah'ın bize bir emanetidir. Bu emanete ihanetin cezası, kısmen mutlaka dünyada yaşanır. Sosyal hükümler böyledir.

Genel görüş (belli çevrelerde) şu:Bırakın canım, insanlar istediğini yapsın, istediğine inansın, istediği müzik dinlesin, istediğini okusun, istediği gibi düşünsün, istediği gibi konuşsun, istediği gibi giyinsin, istediği gibi yaşasın, vs.

Bizi yaratan/yaşatan, öldüren/dirilten, Celâl, Cemâl, Kemâl sıfatlarının sahibi Allah'ın haram kıldıklarına yanaşılmasa, helâl dairesinde yaşansa müşteki olduğumuz hiçbir husus yapılmaz. Peygamberimizin "Ölen ne için öldüğünü, öldüren ne için öldürüldüğünü bilemeyecek" buyurduğu günleri yaşıyoruz. Sadece şu âyet (3 Âli İmran 134) ile amel edilse toplum huzur bulur. Toplumun önünde gözüken sporcusundan sanatkâra, ilim pâyesi taşıyandan, siyasetçisine, sinemacısından tiyatrocusuna entelektüel geçineninden meşhur olanına varıncaya kadar; fuhuşa, uyuşturucuya, kumara, sanal veya gerçek her türlü rezilliğe, bulaşmamış kimse bulamaz hâldeyiz. Çare olan dinî, millî manevi hayat da dışlanınca yaşanacak olan da bu! Peki, ama ölçüler yok mu Akıl ölçüleri, ilim ölçüleri, inanç ölçüleri, sorumluluk ölçüleri, sanat ölçüleri Ölçü yokluğu demek, değer yokluğu demektir. 'Herkesin istediğini yapabilmesi'nden kast olunan şey ancak değer ölçülerinin varlığını kabulden sonra bir özel değer ifade edebilir. Sadece onu söylüyorsanız, içgüdüyle hareket eden hayvani bir hayat başlar. Günümüzde maalesef, birçok meselenin altında işte bu büyük yanlış yatıyor. 'Herkes istediğini yapar'dan başka değer tanımamak tek kelimeyle 'yozlaşma' taraflısı olmak demektir. Zihin işgalinin farkında olmamak demektir. Meflûç (felçli) hale gelmek demektir. Bu bir toplumun kültürel intiharıdır, kültürel tecavüzdür!

Bir kültür katliamı yaşıyoruz. Tabii kültürü de bir milletin değerleri, aidiyeti, diğer milletlerden farkını ortaya koyan (giyim kuşamdan, tutum ve davranışlara varıncaya kadar) milletin yaşayış tarzı değil mi Kültür deyince; dinimiz, kendi değerlerimiz akla gelmez mi Kültür, bir toplumun ruhu değil miBizim entelektüelimiz/aydınımız:

"Bir toplumun ruhu yani hem geçmişi hem şimdisi hem de geleceğidir. Hiçbir toplum, kültürüne tecavüz edilmesine, geçmişinin, şimdisinin ve geleceğinin yok edilmesine, göz yummaz, yumamaz! Hiçbir toplum kendi ruhunu kendi elleriyle yok etmez!

Bunun örneği yok tarihte bizden başka! Bütün kesimler, bütün partiler bu toplumun kültürünün, dolayısıyla ruhunun korunması ve güçlendirilmesi konusunda azamî dikkati, rikkati, özeni ve gayreti göstermek zorundadır. Yoksa dünyaya söyleyecek bir sözümüz olmaz. Yoksa insanlığa verecek bir şeyimiz olmaz." Yoksa kültürünü yitiren bir toplum, köleleşmekten ve yok olmaktan kurtulamaz demiyor mu Dememişler mi

İster dindar ister laik herkesin, özellikle de bütün kesimlerin aydınlarının yaşasın yaşamasın kendi değerlerine, kültürüne sahip çıkması, yapılanlara tepki göstermesi gerekmez mi

İslâm'a, Kur'ân'a ve Hz. Peygamber'e her Allah'ın günü her yerde inanılmaz küfürler ve hakaretler ediliyor. Hassasiyetlerimizi kaybettiğimizden kimsenin kılı kıpırdamıyor. Alıştırıldığımız, 'algı operasyonları'na uğradığımız için "inandığımız gibi yaşama yerine yaşadığımız gibi inanıyoruz." Bu hâle getirildik.