Birlik olmadan güç olmaz, güç olmadan adalet tesis edilemez!

YAŞAR DEĞİRMENCİ

Milletin de ümmetinde insanlığın da ümidi BİZiz. Şefkati, merhameti, insanlığı taşıyan, girdiği yerde zulmü önleyen mazlumun yanında olan Osmanlı'nın torunları Türkiye!

Güç, sanıldığı gibi sadece silahların ucunda değildir. Asıl güç, nimetin kimde olduğu ve o nimetin nasıl kullanıldığıyla ilgilidir. Kur'ân-ı Kerim bu hakikati asırlar öncesinden haber veriyordu: "Eğer şükrederseniz, elbette size nimetimi artırırım; eğer nankörlük ederseniz, şüphesiz azabım çok şiddetlidir." (İbrahim, 7)

Bugün Müslüman coğrafyalar; petrolün, doğalgazın, stratejik geçitlerin, verimli toprakların ve su kaynaklarının merkezinde bulunuyor. Yani Allah'ın nimetleri, adeta ümmetin eline emanet edilmiş durumda. Ancak acı olan şu ki; bu nimetler ümmeti izzetli kılmak yerine çoğu zaman başkalarının güç aracı hâline gelmiş durumda.

Resûlullah Efendimiz bu dağınıklığı asırlar öncesinden haber vermişti:

"Yakında milletler, yemek yiyenlerin tabağa üşüştüğü gibi sizin üzerinize üşüşecekler."

Sahabe sorar: "O gün sayıca az mı olacağız"

Efendimiz buyurur: "Hayır, bilakis çok olacaksınız; fakat selin üzerindeki köpük gibi olacaksınız." İşte mesele tam da budur: Çokluk ama etkisizlik. Varlık ama güçsüzlük. Nimet ama şuur eksikliği. Bir an durup düşünelim: Eğer Müslümanlar, sahip oldukları kaynakları sadece kendi menfaatleri için değil, ümmet bilinciyle kullansalardı ne olurdu Eğer enerji, gıda ve su; zulme karşı bir duruşun, adaletin ve izzetin aracı hâline getirilseydi. O zaman belki de ne emperyalist düzen bu kadar rahat at koşturabilir, ne Siyonist çete bu kadar kan akıtabilir ne de mazlum coğrafyalar bu kadar sahipsiz kalırdı.

Kur'ân-ı Kerim'de Rabbimiz şöyle buyurur:

"Allah size yardım ederse, artık sizi yenecek yoktur; sizi yardımsız bırakırsa, O'ndan sonra size kim yardım edebilir" (Âl-i İmrân, 160) Demek ki mesele sadece maddi imkânlar değil; o imkânların hangi bilinçle kullanıldığıdır. Çünkü imanla yoğrulmamış güç, başkasının elinde oyuncak olur. Şuurla birleşmeyen nimet ise bir imtihan vesilesidir.

Bugün ümmetin en büyük meselesi yokluk değil; birlik eksikliğidir. Her biri ayrı yöne savrulan parçalar hâlinde olan bir yapıdan, izzetli bir duruş çıkmaz. Oysa Kur'ân-ı Kerim açıkça emrediyor: "Hep birlikte Allah'ın ipine sımsıkı sarılın ve parçalanmayın." (Âl-i İmrân, 103) Bu ayet sadece bir tavsiye değil, bir varoluş reçetesidir. Birlik olmadan güç olmaz, güç olmadan adalet tesis edilemez. Ve belki de en sarsıcı soru şudur:

Bu kadar nimetin ortasında yaşayan bir ümmet neden hâlâ mazlum