"Üzerinden 50 yıldan fazla zaman geçmesine rağmen Atıf'ın mezarı sapasağlamdı" Hatıramı anlatmaya devam ediyorum... Yaklaşık 15-20 dakika daha yürüdük. Bize göre yolun sağ tarafında bir pınar gördüm. Hemen bağırdım:"Buğara (pınar) bakın!" Yolculukta olanların neredeyse hepsi bana dönüp "ne bağırıyorsun Onu biz de gördük. Şimdi oturup dinlenip su içeceğiz" dediler.Dedem, Atıf'ın mezarını işaretle gösterdi ve anlatmaya başladı:"Ben Atıf'ı tanıdım. Vurulup öldürüldüğünde yaşım 17 idi. Büyük savaş zamanında daha önce anlattığım üzere dağlarda çok sayıda kaçak vardı. Bunlar asker kaçağı ve normal suçlular idi. Barınma, yeme-içme imkânları olduğu için ormanlarda yaşarlardı. Zaman zaman yol kesip de yolcuların para, eşya ve yiyeceklerini aldıkları olurdu. Atıf da bu yol üzerinden atıyla gelip giderdi. Domat'ta (Sipahiler) akrabası olduğu söylenirdi. Anlatıldığına göre oraya çok gidermiş. 1917 yılında bir yaz günü atıyla Öteyüz'den Sipahiler'e giderken silahla vururlar. Atın üzerinden düşer. At, yolu ve köyü bildiği için Sipahiler'e kadar gider. Atın, vurulup düştükten sonra bir müddet onun yanında durduğunu düşünüyorum. Zira atların, üzerinden düşeni beklediği anlatılır. Uzun süre gelen olmadığı için Atıf'ı terk etmiştir, diye düşünmek de doğru olsa gerek. Atı gören Sipahilerliler şaşırır. O da ne At boş. Atın köye boş gelişini görenler birbirlerine çağırırlar. At, kişner. Etrafa "Atıf, Atıf" diye seslenirler, seslenirler. Kimse yok...Köylüler aralarında karar kılar. Atın geldiği yerin Öteyüz tarafı olduğu kararında birleşirler. Aramaya başlarlar. Suyun yakınına geldiklerinde Atıf'ı vurulmuş ve ölmüş vaziyette bulurlar. Köyüne falan haber verilir. Oradan cenazeyi taşımak için gelirler. Fakat o zamanda taşımak imkânsız gibi görülmektedir. Aralarında değerlendirme yaparlar. Mezar kazıp buraya defnetmeye karar verirler. Hatta cenazeyi bu buğardan (pınar) aldıkları suyla yıkarlar. O zamanda da hocalar var. Bu defin işi hocaya danışılarak onun önderliğinde yapılmış. Mezarı güzel yaptılar. Taştan mezarlar, daha doğal oluyor. Üzerinden 50 yıldan fazla zaman geçmesine rağmen mezarlık sapasağlam. Sularınızı için! Artık kalkalım. Mezarlığa yakından bakalım. Bildiğimiz dualardan okuyalım. Atıf'ı vuran ya da vuranlardan hiçbiri halen bulunmuş değiller. Yalnız kardeşi Durnam bir düğünde "onu ben öldürdüm" demiş!..