"Baktım kadın odasında kanepede ölü gibi yatıyor. Allah'a sığınıp okumaya başladım."

Gökçebey'de dinî davetlere ve programlara çok önem veriliyor. Cenazeevinde en azından bir hafta her gece Kur'ân-ı kerim okunuyor. Belirli gün beklemeden sürekli fırsat buldukça Kur'ân-ı kerim okumaya önem veriliyor. İkamet ettiğim Danacıoğlu Mahallesi'nde ana yola bir hayli uzak bir evde mevtanın ruhu için bir mevlit programı düzenlenmişti.

Programa katılıp Kur'ân-ı tilavet ettik, mevlit ve ilahi okundu, dualar yapıldı. Velhasıl programı dinî vecibeleri yerine getirerek bitirdik. Ama ardından israf olacak şekildeki yeme-içme faslına geçildi. Yeme-içmeden sonra oturup sohbete daldık. 10 dakika geçmişti ki bir bayan telaşlı şekilde içeri girdi. Ve "gelin çok hastalandı. Gözlerini açamıyor. Kanepede sessiz-sedasız yatıyor. Hocam şunu bir okuyuver. Belki faydası olur" dedi.

Bu sözleri söylerken bana yönelmişti. İsteğini bana ifade etmişti. Ben, kadını doktora götürmelerini söyledim. Oturanlardan iki kişi bana dönerek "tamam da hocam ne olur hatır kırma" dediler. Ben de yerimden kalkarak yan odaya geçtim. Gördüğüme çok şaşırdım. Kadın kanepede ölü gibi yatıyor. Bazı velîleri vesile ederek okumaya başladım. Okumam daha önceki okumalarımdan biraz uzun olmuştu. Orada bulunanlara;

"Kimin duasının kabul olunacağı bilinmez. Sizler de birer dua edin" dedim ve odadan çıkıp yan odaya geçtim. Daha 5 dakika geçmeden izin isteyip ayrıldım ve biraz uzak mesafede bulunan evime gittim.