"İftar sonrası ramazan ile özdeşleşmiş Hacivat ve Karagöz gölge oyunu sunacaktım..." Efendim 6 Şubat depreminde yaralanan gönüllere bir nebze teselli için gayret ediyorduk. Amasya'da da merkez şubesi bulunan bu derneklerden biri bizi de davet etmişti. Çocuk tiyatrosu ile meşgul olduğumuzdan oradaki kıymetli çocuklarımızın yüzünde küçük de olsa bir gülümsemeye vesile olmamız istenmişti. Depremin 20. günüydü.Bir cana dokunmanın, bir gönülden tebessümün, hiç tanımadığınız ve belki de kalan ömrünüz boyunca bir daha hiç göremeyeceğiniz insanlarla hemhâl olmanın nasıl bir duygu olduğunu yazıp anlatmaya kelime bulamıyor insan. Bu kıymetli birlikteliğe vesile olanlara idarecilerimize ve tüm emeği geçenlere canıgönülden teşekkür ederim. Ömrüm boyunca hiç unutamayacağım buruk ve bir o kadar da kıymetli anılar da bu vesileyle oluştu.Ramazan-ı şerif münasebeti ile bu kıymetli derneğin yöneticilerinden deprem bölgesine gitmek için ikinci kez davet aldığımda o gece uyuyamamıştım. Gündüz derneğin iftar yemeği organizasyonuna yardımcı olacak, iftar sonrası Ramazan-ı şerifle özdeşleşmiş Hacivat ve Karagöz gölge oyunu gösterisi sunacaktım. Bir kez orayı gidip görmüş birisi olarak tekrar gidecek olmak, sanki doğup büyüdüğüm memleketime, anama, yârime gidiyormuşçasına bir sevinç oluşturmuştu içimde.Bu sevincim değerli eşimin gözünden de kaçmamıştı. En az on beş gün orada kalmam gerekecekti. İki erkek evladımız vardı. Onlar büyümüş biri İstanbul'da çalışıyor olması bir diğerinin de askerî personel olarak orduda görevli olması sebebiyle eşimle evde iki can yoldaşıydık. Bu yüzden gidiyor olmam ramazanda yalnız kalacağı için eşimi hüzünlendirmişti. Allah ondan da binlerce kez razı olsun. Oradaki kardeşlerimizin bize bugün ihtiyaçları vardı ve bugün o gündü. Depremin ilk günleri, huzurlu bir uyku uyumamış kurduğu her sofrada gözyaşını katık etmiş acıyı zerresine kadar hissetmiş biri olarak o da bunu iyi biliyordu.Yönetici arkadaşlar "mümkünse hemen gece yola çıkmamı" istediler. İstersem uçak ya da otobüs biletimi alabileceklerini söylediler. Malzeme çoktu özel araç gerekiyordu. Kendi aracım yoktu. Asker oğluma ait ancak biraz bakım gerektiren araç vardı. Yolda izde sorun çıkarabilecekti ama esasında oğlumun da olsa emanet olduğunu söyledim. Hızlıca çareler aranıyordu...