"Mehmet Sait Arvas Hocamızın gazetemizdeki "Arkadaş Seçmek" konulu yazısını okuyunca..."

Babamın misafir olduğu gece yaşadıklarımı ve bende bıraktığı etkiyi anlatmaya bugün de devam ediyorum...

Alanya Tophane Çay Bahçesi'nde eşimle birlikte otururken hatırıma gelen bu günler bende duygu dolu anların yaşanmasına sebep olmuştu. Niye derinlere daldın böyle diyen eşime size anlattığım hatıramı naklederek dedim ki:

-Hanım, Allahü teâlâ büyüklerimizden razı olsun. Başta Enver Ağabey olmak üzere, bu hizmetlerin kurulmasına, yaşamasına ve bizlere ulaşmasına vesile olan herkesten Rabbim ebediyen razı olsun.
Ben bu kurumun içerisine çok genç yaşlarda girdim. Askere gittim, evlendim, Türkiye gazetesindeki görevimden ayrıldım, kendi işimi kurdum ve hayatıma devam ettim. Fakat bu hizmetlerden, bu güzel insanlardan ve bu dostluklardan hiçbir zaman kopmadım.
Bugün geriye dönüp baktığımda, en yakın arkadaşlarımın, en samimi dostlarımın ve aile dostlarımızın büyük kısmının bu kurumun içinden olduğunu görüyorum.
Sonra eşime şöyle dedim:

-Hanım, etrafımıza bir bak. Günümüzde insanlar bazen sudan sebeplerle birbirlerini etmediklerini bırakmıyor. Nice ocaklar sönüyor, nice aileler dağılıyor. Her gün televizyonlarda, gazetelerde ve sosyal medyada nice üzücü haberlerle karşılaşıyoruz.

Rüşvetler, menfaat ilişkileri, makam hırsları, aile faciaları, ahlaki çöküntüler... İşte bütün bunlara baktığımda bazen kendimizi sanki cam bir fanusun içerisinde yaşıyormuş gibi hissediyorum. Sanki Allahü teâlâ bizleri, bu güzel insanların hatırı için görünmez bir koruma kalkanıyla muhafaza ediyor. Bu nimetlerin kıymetini ne kadar bilsek ne kadar çok şükretsek yine de azdır.