B.

Bilmem siz bir şey anlayabildiniz mi ancak bu savaştan ben hiçbir şey anlayamadım. Ne savaş savaşa benzedi, ne ateşkes ateşkese, ne barış umutları gerçekten barış umuduna benziyor. Amerika'nın savaştan yana anlatabildiği en büyük hikaye öldürebildiği rejim yetkililerinin hikayeleri. Hasan Sabbah'ın topraklarında adeta Hasan Sabbahçılık oynadı Trump. Düşmanı olduğu devletin yetkililerini bir şekilde katletmeyi büyük başarı gördü. Savaştan ağır yara alarak çıkan İran'ın stratejisi ise işe yaradı. Savaşı büyütmemek adına Amerikan hedeflerine ciddi saldırılar tertip etmek yerine savaşı bölgede yayarak uluslararası toplumun baskısını artırmak ve savaşı sonlandırmak İran'ın stratejisiydi. Hürmüz Boğazı'nın kapatılması ise bu stratejinin en kritik hamlesi oldu. İran'ın bu stratejisi mucibince Azerbaycan ve Türkiye'ye dahi füzeler-drone'lar düştü. Vardığımız noktada İran'ın stratejisinin işe yaradığı görülüyor. Rejimin varlığını sürdürebileceği bir statüko İran'ın reddetmeyeceği bir durum olacaktır.

Buna mukabil İsrail'in Amerika üzerindeki baskısı savaşın sürmesi yönünde. Daha önceleri bir vesileyle şu kanaatimi beyan etmiştim, yine tekrar etmek isterim: İsrail en azından Lübnan'dan yahut Suriye'den bir parça toprak almanın bu savaşın sonlanmasına razı gelmeyecektir. İşte bu noktada Amerika İsrail'den bağımsız bir savaş konseptine yönelerek İran ile savaşta müttefik, Lübnan ve Suriye ile savaşta ise ayrı bir strateji ortaya koyabilir. Bu vesileyle bir hakikat gün yüzüne çıkmış durumdadır ki, Amerikan başkanının uluslararası dengelere karşı hassasiyeti, Netanyahu'nun İsrail halkına karşı hassasiyetinden daha yüksektir. İşte Amerika ile İsrail'in yollarının ayrılacağı nokta tam olarak burası olacak. Amerika açısından fiyaskoyla sonuçlanan bu savaşın faturası en çok İsrail-Amerika ilişkilerine çıkacak.