Almanlar, aralarında: "Jesus war Jude" derler. Yani, "İsa (aleyhisselâm) Yahudî'ydi…"

Bu tartışma, İsrail'in Gazze katliamından sonra başladı. Hıristiyanlık dünyasında, korumalı İsrail telâkkisinin, Batı'nın metropollerindeki milyonlarca nümayişçilerce tel'inini gören deccaliyet taraftarları; İsrail ve Yahudî propagandasına giriştiler... Batı siyasetinin dokunulmaz İsrail'in Hıristiyan efkâr-ı ammesindeki "tukaka"sına, siyasetçiler de karışınca, Hıristiyanların Yahudîliği tekrar konuşulmaya başlandı.

Bediüzzaman, Hz. Mesih'in mevzubahis edildiği eserlerinde, birkaç noktayı nazarımıza veriyor. Yahudîlerin Hıristiyanlığa şiddetli hücumu ve istibdatları, Hıristiyanlığın hurafe ve geleneklerle inşası, müstebit putperest Roma ile Benî İsrail'in sosyal hayattan menettikleri Mesih'in şeriatsız kalması ve Hıristiyanlığın; önceki dinlerin şeriatları ve geçmişin gelenekleriyle özünden uzaklaştırılması... Nihayetinde, semavattaki Hz. İsa'nın (as) beşerî cismiyle nüzul edip; Hz. Peygamberin (asm) şeriatını tatbiki, bilinmesi gereken noktalar olmalı.

Bediüzzaman, Kemalistlerin İslâm'ı değiştirme teşebbüslerine verdiği cevapta diyor ki:

"...din-i İsevîde, yalnız esâsât-ı diniye Hazret-i İsâ Aleyhisselâm'dan alındı. Hayat-ı içtimaiyeye ve füruat-ı şer'iyeye dair ekser ahkâmlar, Havariyyun ve sair rüesa-yı ruhaniye tarafından teşkil edildi. Kısm-ı a'zamı kütüb-ü sabıka-i mukaddeseden alındı. Hazret-i İsâ Aleyhisselâm dünyaca hâkim ve sultan olmadığından ve kavânin-i umumiye-i içtimaiyeye merci olmadığından, esâsât-ı diniyesi, hariçten bir libas giydirilmiş gibi şeriat-ı Hıristiyaniye namına örfî kanunlar, medenî düsturlar alınmış, başka bir suret verilmiş." (Mektubat, s.421, Yeni Asya Neşriyat, 1994.)

Tefsirinin ilk kitabında: "Ey ehl-i kitap! İslâmiyet'i kabul etmekte size bir meşakkat yoktur; size ağır gelmesin. Zira, size bütün bütün dininizi terk etmenizi emretmiyor. Ancak, itikadatınızı ikmal ve yanınızda bulunan esâsât-ı diniye üzerine bina ediniz diye teklifte bulunuyor. Zira Kur'an, bütün kütüb-ü salifenin güzelliklerini ve eski şeriatlerinin kavaid-i esasiyelerini cem etmiş olduğundan usulde muaddil ve mükemmildir" der. (İşârâtü'l-İ'caz, s.52, Yeni Asya Neşriyat, 1994.)

İktibaslardan anladığımız; bütün semavî dinlerin aynı esaslara dayanmalarıdır. Hepsi İslâm'dır, hepsi Allah'ın, peygamberleri vasıtasıyla insanlığa mesajlarıdır ve temelde aynı hakikati terennüm ederler. Zamanların değişmesiyle yeni bir muallime ve kitaba olan ihtiyaç, semavî din düşmanlarının dindeki bid'atları ve tahribatları ve diğer şartlar; yeni peygamberlerin vahiyle gönderilmesine vesile olmuşlardır.

Hıristiyanlıkla bilgileri yeterli olmayanlar, onların Yahudîliğe bağlılıklarını (itikad ve tarih olarak) bilmeyebilirler. Almanların Bibl ve Müslümanların İncil manalarındaki farka dikkat gerekiyor. Bibl; alelekser dört kısımdan oluşuyor: Tevrat, Zebur, İncil ve Mektuplar... Kiliselerdeki Hıristiyanlar kitaplarındaki Tevrat'ı okudukları gibi; bu dindeki bazı kuralları da (şeriatın bazı prensiplerini) benimsiyorlar.