Kur'an-ı Kerim'de geçen "Ehlü'l-Kitap" kavramı üzerinden Yahudi ve Hristiyanlara ayrıcalıklı davranılması gerektiği fikri, alttan alta işlenmekte ve bu taifeyle Müslümanlar arasında ünsiyet peyda edilmek istenmektedir.

"Ehl-i Kitap" kavramının sözlük anlamı, "Kitap ehli" ve "Kitaplılar" demektir. Kur'an'da 31 ayette geçen "Ehlü'l-kitap" tamlaması "İlâhî bir kitaba inananlar" anlamında olup, "Yahudi ve Hristiyanları" tarif eder. Kur'an-ı Kerim'de Yahudi ve Hristiyanlar, -kendi aralarındaki benzer özelliklerinden dolayı- birlikte anlatmak istediği zaman "Ehlü'l-kitap" denmekte, ayrı ayrı anlatıldığı zaman da Yahudiler için "yehûd", Hristiyanlar için "nasârâ" tabiri kullanılmaktadır.

Kur'an-ı Kerim'de bahsedilen "Ehlü'l-kitap" kavramı sadece bir tanımlamadır. Bu kavramdan hareketle bugünkü Yahudiliğe ve Hristiyanlığa "hak din" muamelesi yapmak, bugünkü Yahudi ve Hristiyanları diğer kâfirlerden farklı görmek, İslam'ın ruhuna terstir.

Kur'an-ı Kerim'de Hristiyanların kâfir oldukları, "Allah üçten birisidir diyenler şüphesiz kâfir olmuşlardır" (Maide Sûresi, 73), "Meryem oğlu Mesih (İsa), Allah'tır diyenler kesinlikle kâfir oldular" (Maide Sûresi, 72) ayetlerinde açıklanmaktadır.

Yahudilerle ilgili olarak da, "Yahudiler Uzeyr Allah'ın oğludur dediler, Hristiyanlar da Mesih Allah'ın oğludur dediler. Bu onların ağızlarıyla geveledikleri sözlerdir. (Sözlerini), önceden kâfir olmuş kimselerin sözlerine benzetiyorlar. Allah onları kahretsin! Nasıl sapıyorlar!" (Tevbe Sûresi, 30) buyrulmaktadır.

Kur'an-ı Kerim'deki "Şüphesiz, inananlar, Yahudi olanlar, Hristiyanlar ve Sabiilerden Allah'a ve ahiret gününe inanıp yararlı iş yapanların ecirleri Rablerinin katındadır. Onlar için artık korku yoktur. Onlar üzülmeyeceklerdir" (Bakara Sûresi, 62) ayetini istismar ederek "Ehl-i Kitap'ın kurtuluşa ereceği" fikrini ilk defa ortaya atan Muhammed Abduh'tur. Kaldı ki, Abduh'un sadık talebesi Reşid Rıza, Cemaleddin Efgani ve Muhammed Abduh'un masonluğa girişiyle ilgili soruya, "Evet, onlar masonluğa girdiler ama ben girmedim" demektedir.

Bakara Sûresi 62'inci ayette belirtilen ve "Rableri katında ecir alacak Yahudi ve Hristiyanlar", Peygamber Efendimizin risaletinden önce gelmiş, şirke düşmemiş ehl-i fetret kimselerdir. Peygamberimizin davetine icabet etmeyenler ve günümüzdeki Yahudi ve Hıristiyanların şirk ehli oldukları Kur'an-ı Kerim'de şöyle anlatılmaktadır: "Yahudiler Uzeyr Allah'ın oğludur dediler, Hristiyanlar da Mesih Allah'ın oğludur dediler. Bu onların ağızlarıyla geveledikleri sözlerdir. (Sözlerini), önceden kâfir olmuş kimselerin sözlerine benzetiyorlar. Allah onları kahretsin! Nasıl sapıyorlar!" (Tevbe Sûresi, 30)

Bakara Sûresi, 62'nci ayet İslâm'ın ilk yıllarında bazı Müslümanların aklına takılan bir sorunun cevabıdır. Şöyle ki: Onlar "İslâm'dan başka bir din Allah katında kabul edilmeyecek" (Al-i İmran, 85) ayeti nazil olunca İslâm'dan önce Hristiyan veya Yahudi olan dede ve babalarının bütün amellerinin boşuna gideceği zannına kapıldılar. Allah (C.C.) da İslâm gelmeden önce bu özelliklere sahip olanların kurtuluşa ereceğini belirtti.

Yeni Şafak yazarı Hayrettin Karaman, Ufuk Yayınları'ndan çıkan "Polemik Değil Diyalog" adlı kitabında Kur'an'ın Yahudi ve Hristiyanları Müslüman olmaya çağırmadığını iddia etmektedir. Karaman, "Müslümanların çoğu Peygamber'in, bütün din saliklerini İslam'a çağırdığına" inanırlar. Ben diyorum ki, İslam uleması içinde, Kur'an-ı Kerim'e bakarak Peygamberimizin beklentisinin bundan ibaret olmadığına inanlar da var" (a.g.e, s. 35) demek suretiyle görüşünü Muhammed Abduh (s. 26) ve R. Rıza (s. 25) gibilerin üzerinden kanıtlamaya çalıştıktan sonra kendi görüşlerini ortaya koymakta ve şöyle demektedir: "Peygamberimiz 'Yahudiler mutlaka Müslüman olsun!' demiyor, Hristiyanlar mutlaka Müslüman olsun!' demiyor" (s. 35); "İslam tek seçenek olarak -son dinin mensubu olmak manasında- Müslüman olmaya çağırmıyor" (s. 37); "Bütün insanların Müslüman olmaları dinin, Kur'an'ın hedefi değildir." (s. 41)

Karaman, bütün bunları söyledikten sonra Dinlerarası Diyalog'un asıl hedefini, "Diyaloğun hedefi tek bir dine varmak, dinleri teke indirgemek olmamalı. Böyle bir hedef olamaz zaten. Bu eşyanın tabiatına aykırıdır" (s. 36) demektedir. Ancak, Karaman ve üstadları Muhammed Abduh ve Reşid Rıza yanılmaktadır.

Allah (C.C.) indinde geçerli tek dinin İslâm olduğu Kur'an-ı Kerim'de şöyle anlatılmaktadır: "Doğrusu Allah katında makbul olan din, İslâm'dır. Kendilerine kitap verilenler (Yahudi ve Hristiyanlar) hakikati bildikten sonra, aralarındaki ihtirastan dolayı, İslâm dini hakkında ihtilâfa düştüler. Kim Allah'ın ayetlerini inkâr ederse, şüphe yok ki Allah, onun cezasını vermekte çok çabuk hesap görücüdür" (Al-i İmran Sûresi, 19). Başka bir ayette ise kim İslâm'dan başka bir din ararsa kabul edilmeyeceği, "Kim İslam'dan başka bir din ararsa asla kabul edilmez. O ahirette de kayba uğrayanlardandır" (Al-i İmran, 85) ayetiyle açıkça belirtilmektedir. Son dinin kitabına da iman emredilerek şöyle buyrulmaktadır: "O halde Allah'a, O'nun Peygamberine ve indirdiğimiz o nura (Kur'an'a) iman edin" (Tegabûn Sûresi, 8).

Peygamber Efendimiz (S.A.V.), kıyamete kadar baki kalacak son dinin Peygamberidir ve O'na itaat etmeden kurtuluş mümkün değildir. "Biz seni bütün insanlara bir rahmet müjdecisi ve azap habercisi olarak gönderdik" (Sebe Sûresi, 28) ayeti Peygamberimizin (S.A.V.) tüm insanlık için gönderildiğine işaret eder.

Bunun içindir ki tebliğini tüm insanlara yapmıştır. Tebliğde Yahudi ve Hristiyanlar istisna tutulmamış,