Dini modernizmin üç şövalyesinden Reşid Rıza'nın "el-Muhaverâtu'l-Muslih ve'l-Mukallid" adlı eseri, önce Ahmet Hamdi Akseki tarafından 1916 senesinde "İslâm'da Fıkıh Mezhepleri/Mezahibin Telfîki ve İslâm'ın Bir Noktaya Cem'i" adıyla tercüme edilmiştir.

Diyanet İşleri eski başkanlarından Ahmet Hamdi Akseki, talebelik yıllarında Reşit Rıza'nın "Mezâhibin Telfîki ve İslâm'ın Bir Noktaya Cemʿi" kitabını tercüme etmiştir ancak İslâm inancına zararlı görmüş ve kitabın tercümesinden pişmanlık duyduğunu talebelerine anlatmıştır.

Bir gün, Ali Nar Hocamız ve Enver Baytan Hocamızın hazır bulunduğu bir ortamda konu gündeme geldi. Rahmetli Enver Baytan Hocamızın anlattığına göre, Ahmet Hamdi Akseki Hoca, Enver Baytan Hocamız ve Oflu Hacı Dursun Efendi'ye "el-Muhaverâtu'l-Muslih ve'l-Mukallid" adlı eseri tercümesinden dolayı pişmanlık duyduğunu söylemiştir.

Ahmet Hamdi Akseki'nin İslâm/Ehl-i Sünnet inancına sahip önemli bir âlim olduğu yazdığı eserlerden de anlaşılmaktadır. "İslam Dini" adlı kitabı incelendiği zaman, günümüzde iyice gün yüzüne çıkan "Peygambersiz İslâm Projesi"ne karşı durduğu görülecektir.

"Kim Lâ ilâhe illâllah derse cennete gider" hadis-i şerifini istismar ederek Peygamber'e iman etmeden de cennete gidilebileceğini iddia eden yerli oryantalistlere cevap niteliğinde olan bu kıymetli eserde merhum Akseki, "İslâm akidesinin esaslarının hepsi 'Lâ ilâhe illâllah Muhammedü'n Resûlullah' kelâmında toplanmıştır" dedikten sonra "Lâilâhe illâ'llâh, Muhammedü'n Resûlullâh' cümlesi kısa olmakla beraber, itikat esaslarının hepsini kapsar. Bundan dolayıdır ki, Peygamberimiz: 'Lâ ilâhe illâ'llâh... diyen cennete girdi, cennete girmeyi hak etti' buyurmuştur... O'nun peygamber olduğunu tasdik, söylediklerinin hepsini tasdik etmesini gerektirir. Daha ileri giderek diyebiliriz ki: 'Muhammed'ün-Resûlullâh' demek Allah'a, peygamberlere, meleklere ve diğer esaslara iman etmeyi içerir. Muhammed Aleyhi's-selâm'ın Peygamberliğini candan kabul eden bir adam, O'nun haber verdiği her şeye iman etmiş demektir. Peygamberlerin güvenilir ve doğru olmalarının vacip, yüksek şereflerini kirletmeyecek insani hallerle muttasıf olmalarının câiz olması da buradan anlaşılır" demektedir. Rahmetullahi aleyh.

Hayrettin Karaman'ın tercümesi

Reşid Rıza'nın "el-Muhaverâtu'l-Muslih ve'l-Mukallid" adlı eseri, Hayrettin Karaman tarafından 1974 yılında "İslâm'da Birlik ve Fıkıh Mezhepleri" adıyla tercüme edilmiş; Karaman, daha sonra kitaba Cemaleddin Efgani, Muhammed Abduh ve Reşid Rıza'yı medihlerini de katarak "Gerçek İslâm'da Birlik" adıyla yayımlamıştır. Önce, İslâm'da birliğin taklidden kurtulup yenilikçi olmakla mümkün olduğuna inanan Karaman, daha da ileri giderek "Gerçek İslâm'da Birlik" demek suretiyle gerçek İslâm'ı da kendi ideolojilerine hasretmekte hiçbir sakınca görmemiştir. Günümüzdeki reformistlerin bizleri "gelenekçi" hatta "uydurulmuş dine" inanan kişiler görüp, kendilerini de "gerçek İslâm'ın temsilcisi", "Çağdaş İslâm Düşünürü", "Kur'an Müslümanı" görme alışkanlığı, aslında tekfirci zihniyetin usturuplu kelimelerle dışa vurumudur.

Karaman'ın tercüme ettiği Reşid Rıza'nın yazdığı "el-Muhaverâtu'l-Muslih ve'l-Mukallid" adlı eserde, medrese tahsili görmüş taklitçi vaiz bir mukallid olarak, ilerici, ıslahatçı, reformcu genç de bir muslih olarak konuşturulmakta; diyaloğun sonunda reformcu genç taklitçi vaizi ikna etmektedir.

Kitapta, muslihin ağzından Hz. Ömer (r.a) hakkında şöyle denilmektedir:

"Muslih: Büyük Halife Ömer de birçok meselede Asr-ı Saadet'te câri olan hükümlere aykırı hükümler vermiştir. Mut'a nikâhı bunlardandır. Müslim ve diğerlerinin rivayet ettikleri Cabir hadisi gösteriyor ki; Hz. Peygamber ve Ebubekir devirleri ile Hz. Ömer'in ilk yıllarında mut'a nikâhı geçerlidir. Bilâhare Hz. Ömer, Müslümanların fayda ve maslahatları için zararlı gördüğünden içtihadıyla bunu haram ilan etmiştir. Bu içtihadıyla o, Allah ve Resulü'nün emrine aykırı davranmış olmadı".

Hz. Ömer (r.a)'ın Asr-ı Saadet'deki hükümlere aykırı hükümler verdiği apaçık bir iftiradır. Zira, Hz. Ömer (r.a.)'in mut'a nikâhının yasaklamasındaki dayanağı kendi rey'i değil, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'den işittiği son ve kat'i nehyidir. Peygamber Efendimiz (s.a.v): "Ey insanlar, ben size kadınlarla mut'a yapmanız konusunda izin vermiştim. Şüphesiz Allah, onu kıyamet gününe kadar haram kılmıştır. Kimin yanında (mut'a nikâhı ile tuttuğu) kadın varsa, onu serbest bıraksın. Onlara verdiklerinizden hiçbir şey geri almayınız" (Müslim, Nikâh, 19, 22, 24; İbn Mâce, Nikâh, 44; Dârimî, Nikâh, 16; Ahmed b. Hanbel, Müsned, III, 406) buyurmuştur.

İbn Mâce'de geçen rivayete göre Hz. Ömer (r.a), halife tayin edildiği vakit bir konuşma yaptı. Konuşmasının bir kısmında şöyle dedi: "Rasûlullah (s.a.s) bize üç defa mut'a yapmaya izin verdi, sonra bunu haram kıldı. Allah'a yemin olsun ki, evli bir kimsenin mut'a yaptığını bilsem, Rasûlullah`ın, mut'ayı haram kıldıktan sonra, yeniden helâl kıldığına dair bana dört şahit getirmezse, onu taşla recmederim" (İbn Mâce, Nikâh, 44).

Hz. Ömer (r.a)'in hilafeti ve devlet başkanlığını deruhte ettiği hengamda mut'a nikâhını yasaklaması, tamamen Peygamber Efendimiz (s.a.v)'in emrini tatbiktir. Hz. Ömer (r.a)'in mut'a nikâhının yasaklanması hükmüne hiçbir sahabe karşı çıkmamıştır. Bu da aslında mut'a nikâhının sahabe arasında yaygın olmadığı, yaygın olmayan mut'a'nın devlet eliyle nizama sokulması olduğu görülmektedir. Yani Hz. Ömer (r.a), Reşid Rıza'nın bahsettiği gibi Asr-ı Saadet'te cari olan hükümlere aykırı bir hüküm vermemiştir, tam aksine yasağı resmileştirmiştir.