Barış Alper mi, Leao mu derken ikisini de yedek kulübesinde görmek çok enteresandı doğrusu... Okan Hoca idrak etti sanırım; Sane, fazla ses çıkarmıyor diye bir çırpıda vazgeçilecek, yedek soyundurulacak bir topçu değil.
Aslında Leao da öyle elbette.
Buruk'un bu kadar zorlu bir rakip karşısındaki ilk 11'inde, sezona formda giren Yunus bile sorgulanabilecekken sınanmasına neden olacak birinci tercihi Gabriel Sara idi, benim açımdan...
Neyse ki Osimhen'i vardı Galatasaray'ın. Önce kafayla, sonra savunma arkasına atılan bir topla gole çok yaklaşan Victor Osimhen ceza yayından tarifsiz bir gol atarak takımını öne geçirdi.
Nijeryalı yıldız, savunmada dahi birkaç kritik müdahaleye imza atmıştı ki; kasıktan sakatlanarak yerini Barış'a bıraktı. Bir takımın HER ŞEYİ olmak böyle bedeller ödettirebiliyor işte.
Keşke onun seviyesine yakın birkaç gayretli performans daha olsaydı ya da zamanında rotasyona dahil olmuş bir golcü hazırda bulunsaydı.
Sezonun çok kritik bir evresinde sakatlandı Osimhen.
Şampiyonluk aslanın ağzında, Şampiyonlar Ligi ise ejderhanın midesinde. Sporting deplasmanında o olmazsa değil puan almak, gol atmak bile hayal gibi.
Okan Buruk teknik direktörlüğünde 16 maç evinde yenilgi yüzü görmeyen Başakşehir, şampiyon olduğu sezondan bu yana evindeki en uzun yenilmezlik serisinin içindeydi.