7 Ekim 2023'ten sonra Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Siyonist İsrail'in yayılmacı saldırganlığı karşısında istikrarlı bir tutum sergilemedi. Tabiri caizse Macron sürekli zikzaklar çizdi. Bu, büyük bir ihtimalle Fransa'nın gelişmelere göre pozisyon belirleme arayışından kaynaklandı. Fransa, artık dünya siyasetinde öncü bir rol oynayamıyor. Bu sebeple İngiltere ve ABD'nin peşinde sürükleniyor. İngiltere ve ABD'nin üstünlük kuracağını düşündüğü alanlarda hızlı hareket ederek ortaya çıkan fırsatı değerlendirmeye çalışıyor. Tabiatıyla dengeler değişmeye başlayınca yeni duruma adapte olmak için yine aceleyle pozisyon belirlemeye çalışıyorlar. Bu açıdan İran-İsrail geriliminin bir savaşa dönüşmesiyle Macron'un ortaya çıkan fırsattan faydalanmayı tercih etmesi şaşırtıcı değil. Macron şöyle dedi: "Fransa, İsrail'in kendini savunma ve güvenliğini sağlama hakkını bir kez daha vurgulamaktadır." Macron'un açıklaması bu cümleden ibaret değil. Bir sonraki paragrafta "İsrail'in İran'a ve nükleer programına yönelik saldırılar" deniliyor. Bu paragraftaki saldırı kelimesi dikkat çekiyor. İsrail'e açık destek verirken diğer tarafa da kapı aralıyor.

Almanya, Fransa kadar zikzak çizmiyor. 7 Ekim'den sonra Alman siyasetçiler Siyonist İsrail'i her açıdan destekledi. Uluslararası ilişkiler sahasında her türlü suçlamayı göze alarak İsrail'e koşulsuz destek sağladılar. Alman başbakanları İsrail'e gitti. Almanya'nın Siyonizm'le ve kolonyalizmle ilişkisi tam olarak ortaya çıkarılmadığı için İsrail'e verilen koşulsuz destek çoğu zaman Hitler dönemi ile izah edildi. Bu, yanlış bir yorumdu. Almanya, Filistin'in tarihî topraklarında yeni bir Avrupa-Anglosakson kolonisi kurulma düşüncesine Hitlerden çok önce dâhil olmuştu. Dolayısıyla bugünkü soykırıma da aynı gerekçe ile dâhil oldular. İsrail'i silah bakımından teçhiz eden ülkelerin başında Almanya yer alıyor. Bunu eziklikle açıklamak yanlıştır. Hatta Alman siyasetçileri yeni yayılmacı saldırılardaki rollerini "devlet aklının gereği" olarak ilan ettiler. Dolayısıyla ürkek bir çekingenlikle değil, ideolojik ve politik bir saldırganlıkla kesin bir karar verdiler. Savaş teknolojilerini geliştirmek için Filistin'i bir laboratuvar ve Filistinlileri de deney aracı olarak gördükleri de çok açıktı. Alman siyasetçiler de Macron gibi "İsrail'in kendini savunma ve güvenliğini sağlama hakkı"ndan bahsetti fakat "İran'a saldırı" cümlesini eklemediler.

Almanya Fransa'dan farklı olarak İsrail'in İran'a saldırısından bahsetmedi fakat çeşitli kanallardan yayılan bir haber Almanların çok daha ileri gittiğini gösteriyor. Alman uçakları İsrail saldırılarına fiilen katılmıştır. Almanya'nın tanker uçaklarının havada ABD uçaklarına yakıt ikmalinde kullanıldığı artık biliniyor. İngiltere de bir iki çekingen açıklamadan sonra İsrail saldırılarına fiilen katıldı. ABD zaten İran'a yönelik saldırılarda doğrudan yer aldığını herhangi bir şüpheye yer bırakmayacak derecede açıkladı. İran'ın bu gerçeklerden hareketle "Batı'nın İsrail'i bir askerî üs kolonisi olarak kullandığını" söylemesi çok önemlidir.