Çocuklar, devamlı olarak nereye kadar gidebileceklerini, sizin onlara nereye kadar hoşgörü göstereceğinizi denerler. İçlerinden sizin kendilerine aşırı izin vermemenizi de umarlar. Ergenlik çağındaki çocuk ile tartışırken bu hususa dikkat etmek lazımdır.

Kabahat Kimde Çocuğun sevgisini kazanmak için her istediğini veren, her istediğini yapmasını hoşgörü ile karşılayan ana baba, her yönden kaybeder. Çocuğun sevgi ve iyi niyetini de kazanamaz, hor görülür ve sonunda bir zorluk karşısında kalındığında onları suçlar: "Niçin böyle yapmama izin verdiniz! Siz nasıl ana babasınız!" diye.

Günümüzde çocuk suçluluğu büyük problem halini almıştır. 13 ilâ 18 yaş arasındaki çocuklar giderek daha çok suça bulaşmaktadırlar. Bunun en başta gelen sebebi, çocukların otoriteye tahammül edemedikleri olduğu düşünülmektedir. Anne-babalarını hiçe sayarak, öğretmenlerine karşı gelerek sonunda kanunsuzluğa düşebilmektedirler.

Çocuğun ana babasından çekinmesi ve korkması aslında iyidir. Bazı koşullar altında korku, sağlık için yararlıdır ve arzu edilir. Elbette çocukların anne ve babalarına karşı dehşet duymaları yanlıştır, ancak otoritenin onlarda olduğunu da bilmelidirler. Her iki taraf da duygularını samimi ve açık olarak ifade edebilmeli ve ifade saygı ile olmalıdır.

Anne ve babalar, çocuklarının bazen kendilerinden nefret edebilecekleri zamanlar olduğunu kabul etmelidirler. Fakat bu nefreti nasıl yorumladıkları önemlidir. Çocukların aldıkları disiplin ile hayatta başarılı olabileceklerini bilmelidirler. Çocuğa öfkesini başkalarını incitmeden, eşyaya ve kendisine zarar vermeden, kendi itibarını sarsmadan geçirmesini öğretmelidir. Çocuk ailedeki kuralları ve sınırları anlamalıdır. Sınırları bilen bir çocuk, ağır bir yükten kurtulmuş olur.