Dün doğum günümdü. Akşam eve gelince sosyal medyada bir paylaşım yapayım dedim. Önce galerimden güzel bir fotoğraf seçtim. Sonra da "Ne yazsam acaba" diye düşündüm.

Birkaç cümle karaladım ama beğenmedim. Esprili yazdım, çok cıvık oldu. Ciddi yazdım, haber bülteni gibi oldu. Baktım cümleler toparlanmıyor, "Millet doğum gününde ne yazıyor acaba" diye bakmak için sosyal medyaya girdim. Birkaç kaydırmadan sonra da kendimi birden Linkedin'de buldum.

Kariyerinin zirvesinden halka seslenen paylaşımlar arasında ilerlerken kendi doğum gününü kutlayan birisine rastladım. Kollarını göğsünde kavuşturmuş, takım elbiseli, saçsız bir arkadaş... Ve onun metninden aldığım ilhamla iki giriş cümlesi yazdım:

"Bugün benim doğum günüm. Heyecanlıyım çünkü vizyonumu yeniden kalibre edeceğim yeni versiyonuma adım atıyorum."

Yazdım ama birkaç okumadan sonra cümleler garipleşmeye başladı. Özellikle "kalibre" kısmına fena takıldım. Kendi kendime, "Yahu hayırdır Sen sanayi tipi kumpas mısın Füze rampa sistemi misin Ne kalibrasyonu Allah aşkına" deyip vazgeçtim...

Sonra birkaç doğum günü paylaşımı daha yakalayıp, cümleleri çamaşır sıkar gibi sıktım. Damlayan kelimelerden iki cümle daha kurdum:

"Yeni yaşımda daha fazla farkındalık ve daha az ego ile kariyer haritamı yeniden şekillendireceğim. Bu yeni döngüde kendi potansiyelimi yeniden keşfetmek istiyorum."

Bu cümleyle de biraz bakıştık. Bu bakışma esnasında daralan içimde şu cümleler peydahlandı:

"Farkındalığı egoyu falan boş ver şimdi Salih! Yeni yaşında daha fazla hastalık ve daha az saç var. Hücrelerin artık emeklilik dilekçesi veriyor. Dizlerin merdiven görünce toplu sözleşmeye oturuyor. Buna farkındalık değil yaşlılık denir. Potansiyelin de belli işte... Elli yaşından sonra daha neyi keşfedeceksin Sen kariyeri bırak da kendine kabir yeri bak..."

Bu sorgulamadan sonra döngülü-potansiyelli cümleleri de silip sadece şunu yazdım: